09144080386-با22سال تجربه جهت مشاوره و درمان انواع بیماریها
جینسینگ وخواص آن
 

جینسینگ وخواص آن

هزاران سال است که گیاهان برای کسب انرژی ، دور کردن ارواح خبیثه و تقویت ارگان های خاصی از بدن به کار رفته اند ، امروزه نیروبخش های رایج در شرق چون جینسینگ و دانگ گویی (Dang gui) از نیروبخش های غربی چون رزماری و مریم گلی رایج تر و محبوب تر هستند. گیاهان نیروبخش می توانند به روش های متفاوتی طبقه بندی شوند. به عنوان افزایش دهنده انرژی یا کی (Qi) تغذیه کننده خون یا مایعات بدنی ، تنظیم بین اخلاط در پزشکی ایورودایی و منبع انرژی تولید مثل و زاد و ولد می باشد.

یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که مشهوریت زیادی در جهان دارد جینسینگ می باشد که بهتر است آن را گیاه جوانی یا نوشدارو بنامیم. در کتب سنتی و به عربی ریشه گیاه را «جنسه» و «جنسا» می نامند. به فرانسوی و انگلیسی Ginseng و Asiatie ginsengو Chinsese ginseng گفته می شود. گیاهی است از خانوادۀ عشقه Araliaceae می باشد که نام علمی آن Panax ginseng می باشد.

این گیاه Panax ginseng که بیش از 5000 سال است در چین به کار می رود. برای پزشکان عرب قرن نهم میلادی شناخته شده بود. مارکوپولو در مورد این گیاه شگفت کمیاب نوشته است : «هنگامی که هیئتی از سوی پادشاه سیام بالوئی چهاردهم دیدار کرد گیاه جینسینگ را به او معرفی کردند. از آن پس ثروتمندان اروپایی برای رفع خستگی و ناتوانی از جینسینگ استفاده می کردند. همچنین این گیاه در قرن هجدهم ، در آمریکا هم شهرت یافت ، مخصوصاً وقتی کشف شد که گیاه پاناکس کینکفولیوس (Panax quonquefolius) در آن قاره بومی است.

مشخصات :

گیاهی است چند ساله ، برگ های آن مرکب دارای 7-5 برگچه که به طور گروهی با دمبرگ های خود از یک نقطه خارج و تشکیل یک برگ مرکب را می دهند. هر برگچه ، بیضی با کنارۀ دندانه دار منظم ، نوک تیز و با گلبرگ های مشخص می باشد. ریشه گیاه که در قسمت مستعمل آن می باشد دراز، ضخیم یک شاخه یا منشعب و دو شاخه ، طول آن یک متر و بیشتر و قطر آن در ناحیه یقه گیاه تا 10 سانتی متر می رسد. پوست خارجی ریشه گیاه به رنگ زرد ، طعم آن کمی شیرین ، شبیه مغز ریشه شیرین بیان است. البته در بعضی گونه ها اندکی تلخ می باشد. این گیاه در کوهستان های چین و منچوری می روید و از داروهای شفابخش معروف چینی است که هم اکنون در تمام داروخانه های چین و اغلب داروفروشی های اروپا و آمریکا عرضه می شود.

ترکیبات شیمیایی :

از نظر ترکیبات شیمیایی برای اینکه به اسرار خواص شفابخش این ریشه پی برده شود ، مطالعات وسیعی صورت گرفته است و آنچه که تا به حال گزارش شده است این است که این گیاه دارای گلوکوزیدهای استروئیدی به نام پاناکیلون ، یک ساپونین به نام پاناکسوزید یا پاناکسین ، مواد صابونی ، یک اساس روغنی فرار به نام پاناسین و یک هورمون و ویتامین B و ویتامین D ، ترکیبات استیلنی ، استرول ها و سرانجام یک گلوکوزید به نام جینسینگ می باشد.

این دارو تونیک ، محرک ، بازساز و مقوی است. مرکز سیستم اعصاب و تنفس را تحریک می کند و این اثر دارو مربوط به وجود دو گلوکوزید به نام های پانوکسید آ و پانوکسید ب آن جدا شده اند. از ریشه گیاه 2-1 درصد کولین برحسب وزن و بتاسیتوسترول به دست می آید. از این دارو برای تهیۀ داروهای جوانی که در ترکیبات داروهای به کار می رود استفاده می شود.

از گزارش دیگری آمده است که در سال 1974 ریشه این گیاه و سایر اعضای اندام گیاه برای یافتن اسرار شگفت انگیز شفابخش آن تحت بررسی دانشمندان قرار دارد و تاکنون چندین ماده عامل فیزیولوژیک از آن جدا شده است، از آن جمله عمده ترین آن عبارتند از پانکسین که مقاومت عضلات را در برابر بی نظمی ها و ناراحتی ها افزایش می دهد و پانکس اسید که متابولیسم و سیستم عروقی را اصلاح می کند و پاناکولین یا پانکس ویلون که روی سیستم غدد مترشحه داخلی یا آندوکرین اثر می گذارد و پاناسن که مرکز اعصاب را تحریک می کند و در آخر جینسینگ برای بیماری قند اثر مثبت دارد.

خواص و کاربرد:

ریشه جینسینگ شاید معروفترین داروهای چینی باشد که از دوران کهن تاریخ تا حال همواره آثار شفابخش آن مورد توجه حکمای طب سنتی قرار داشته است و دارد. از نظر خواص به طور کلی ، نیروبخش ، مقوی ، محرک ، بادشکن و نرم کننده می باشد. بررسی های زیادی روی این ریشه به عمل آمده که به اسرار شفابخش آن در موارد معالجه قطعی بی نظمی های عصبی ، کم خونی ، ضعف ، کمبود تعرق و بی نظمی تنفس ، فراموشی و نسیان ، تشنگی مداوم ، بی میلی جنسی ، خستگی شدید ، سوء هاضمه ، دردهای ناحیه قلب و تهوع و ... پی برده شود. خوردن آن به صورت جوشانده یا عصاره یا به صورت اسانس و یا مستقیماً از جرم گرد ریشه به صورت خام صورت می گیرد. خوراک آن نیرو و توانایی ایجاد می کند تا در دوران نقاهت پس از بیماری ، بی نظمی های غده های بدن و ضعف اعصاب از بین رود و کار طبیعی و شفادهنده آنها اعاده گردد. متابولیسم قندها و هیدراتهای کربن در بدن را منظم می کند و موجب می شود که مصرف اکسیژن به طور مداوم و عادی انجام گیرد و برای آرام کردن اشخاصی که ناراحتی های روانی دارند ، بسیار نافع است و یک نوع مسکن موثر برای مغز می باشد. چند نوع از Panax در بازار دنیا عرضه می شود که از نظر خواص و مرغوبیت در ردیف های متفاوتی قرار می گیرند.

انواع جینسینگ :

1- جینسینگ کره ای یا چینی(Pnax ginseng) :

در برخی مناطق کوهستانی هند و چین کاشته می شود و از نظر ریشه غده ای آن مورد توجه می باشد. در چین و ژاپن از جوشانده یا دم کرده غدۀ زیرزمینی خشک آن برای نرم کردن سینه و به عنوان مقوی معده و تب بر استفاده می شود. در هندوچین جوشانده ساقه ضخیم زیرزمینی به عنوان تقویت و تجدید قوا در دوره نقاهت بیماران و زنان پس از وضع حمل داده می شود. این دارو به عنوان نوشدارو در آن مناطق برای انواع بیماری ها تجویز می شود و اختصاص به یک بیماری خاص ندارد. جینسینگ چینی یا کره ای یکی از نادرترین و گرانترین گیاهان می باشد. یک تونیک تجدید کننده انرژی ، مخصوصاً در طحال و ریه . پژوهش های جدید ، وجود ترکیبات استروئیدی شبیه هورمون های جنسی انسان را در آن نشان داده است. این گیاه باعث تقویت سیستم ایمنی و کاهش خستگی هم می شود. نحوه مصرف به صورت جوشانده و تنتور می باشد که در جوشانده به عنوان تونیک عمومی 3 تا 10 گرم آن را در 500 میلی لیتر آب می جوشانیم و در حالت تنتور که در درمان اسهال ناشی از ضعف دستگاه گوارش مصرف می شود و همچنین در درمان آسم و سرفه مزمن نیز استفاده می شود.

می توان از کپسول حاوی 500 میلی گرم تا 4 گرم از پودر ریشه نیز به عنوان تقویت کننده استفاده نمود.

اگرچه پاناکس جینسینگ عموماً بی خطر است اما عوارض جانبی هم دارد. در دوران بارداری یا در صورت بالا بودن فشارخون از مصرف مقدار زیاد یا به مدت طولانی باید پرهیز کرد. همچنین از مصرف سایر محرک ها مانند چای ، قهوه و نوشابه های کولادار همراه با پاناکس جینسینگ باید خودداری نمود.

2- پاناکس نوتو جینسینگ (Panax noto ginsing) :

که دارای ساقه زیرزمینی ضخیم است و برای تقویت و جلوگیری از خونریزی ، بندآوری خونریزی خارجی یا داخلی، تف کردن با اخلاط خونی ، خونریزی از بینی ، عادات ماهیانه بیش از حد متعارف و وجود خون در ادرار و مدفوع به کار می رود. عده ای از دانشمندان خواص آن را شبیه خواص گیاه .Cynura pinnatifida Dc می دانند و از نظر قابض بودن و بندآوردن خونریزی و جوش دادن زخمها مانند آن گیاه تلقی می شود. استوارت معتقد است که برای جوش دادن زخمهای پوست بسیار مؤثر است. دانشمند دیگری به نام چیو اصولاً این دو گیاه را تحت یک نام چینی آنها ذکر کرده است ولی به هر حال در عین حال که شبیه هستند ولی دو گیاه مختلف می باشند و مؤثرترین آنها جنسه می باشد که نوشدارو به معنای واقعی می باشد و در موقع خرید باید دقت کرد که ریشه گیاه اصیل خریداری گردد. این جینسینگ که جینسینگ کاذب هم نامیده می شود به عنوان ضد درد و برای قطع خونریزی ( داخلی و خارجی ) به کار می رود. همچنین به داروهای مربوط به بیماری های عروقی و قلبی و آنژین صدری اضافه می شود. در دوران جنگ ویتنام سربازان ویت کنگ از این گیاه برای افزایش سرعت بهبودی زخم های گلوله استفاده می کردند. قسمت مورد استفاده این گیاه ریشه آن می باشد که بصورت پودر می باشد که در کپسول ها و یا قرص های 2-1 گرمی برای درمان زخم و خونریزی ها و یا درد به کار می رود و برای درد ناشی از زخم معده آن را با پوست درخت نارون مخلوط می کنند. در دوران بارداری از پاناکس نوتو جینسینگ نباید استفاده کرد ، زیرا ممکن است روی جنین اثر بدی داشته باشد.

3- پاناکس کینکفولیوس(Panax quinquefolius) :

در عده ای از مدارک علمی نیز این گونه که اصولاً بومی آمریکای شمالی می باشد و سابقاً از آنجا به چین برده و کاشته می شده نام برده می شود که در حال حاضر تقریباً در بازار معروفیتی ندارد. این جینسینگ آمریکایی هم یک تونیک می باشد که در چین برای تب و خستگی ناشی از بیماری های مزمن لاغر کننده ، مانند سل بکار میرود و همچنین در درمان سرفه های ناشی از ضعف ریه هم مفید است. قسمت مورد استفاده این گیاه نیز ریشه می باشد که به دو صورت تنتور و پودر می باشد که در تنتور به عنوان تونیک یا همراه گیاهانی مثل زنجبیل شامی و پوست درخت توت برای سرفه مزمن و ضعف ریه استفاده می شود. پودر ریشه پاناکس کینکفولیوس در کمبود انرژی به صورت قرص یا کپسول در دوزهای 2-1 گرمی استفاده می شود.

4- جینسینگ سیبری (Eleutherococcus Senticosus) :

بخش مورد استفاده این گیاه ریشه می باشد (مانند بقیه گونه های جینسینگ) و بعنوان داروی ضد اسپاسم و ضد روماتوئید است و توان انسان را در برابر استرس افزایش می دهد و هیجان زایی آن کمتر از جینسینگ چینی و کره ای می باشد و برای کسانی که به دنبال تحریک کننده قوی تری هستند روش مصرف آن به صورت تنتور یا کپسول حاوی 500 میلی گرم پودر ریشه می باشد ، البته بصورت قرص های دارویی نیز کاربرد دارد.

نظری به تحقیقات جدید علمی در مورد خواص درمانی جینسینگ :

درباره جینسینگ تحقیقات علمی گسترده ای در جهان به عمل آمده است. تنها دانشمندان روسی بیش از 400 طرح تحقیقاتی در مورد آثار شفابخش جینسینگ سیبری انجام داده اند. نتایج تمام تحقیقات نشان داده است اشخاصی که از دم کرده جینسینگ استفاده می کنند معمولاَ سالمتر و شادابترند و در برخورد با ناملایمات زندگی استقامت بیشتری از خود نشان می دهند ، انرژی بیشتری برای کار دارند و تمرکز حواس آنها خیلی بهتر و بیشتر است.

دکتر فرانسورت(Dr.Norman Franworth) که یکی از دانشمندان معروف گیاهان دارویی است تجربیات روسها را در مورد جینسینگ کاملاً تأیید می نماید. نظریه دکتر فرانسورت در مورد خواص جینسینگ این است که جینسینگ یک آداپتوژن است. آداپتوژن یک اصطلاح فنی و پزشکی می باشد که آن را اولین بار پزشک معروف روسی به نام برخمان (Dr.I.I.Berkhman) ، از آکادمی علمی شوروی ، تعریف کرده است و این لقب را برای توضیح خواص شفابخش جین سنگ به کار برده است.

یک آداپتوژن ماده ای است بی ضرر که نقش تعدیل کننده در بدن را دارد ، یعنی ورود آداپتوژن به بدن موجب می شود هرچیزی که در بدن در حالت عدم تعادل یا غیر نرمال است عادی و نرمال شود. مثلاً اگر فشارخون خیلی زیاد است تا حد عادی آن را کاهش می دهد و اگر فشارخون پایین افتاده و کم است ؛ آن را تا حد عادی و طبیعی ، متناسب با فیزیولوژیی بدن افزایش می دهد. به این ترتیب وجود آداپتوژن در یک ماده غذایی و ورود آن به بدن آثار فیزیولوژیکی گسترده ای شبیه ضداکسیدکننده ها دارد. البته در جینسینگ مواد ضداکسیدکننده نیز وجود دارد که خاصیت مفید آداپتوژن جینسینگ را تشدید و تحریک می کند.

تحقیقات علمی جدید دیگری نشان می دهد که فرایند تعدیل کردن نه فقط در جینسینگ بلکه در اغلب مواد خوراکی نیز وجود دارد. مثلاً محققان وزارت کشاورزی آمریکا اخیراً کشف کرده اند که عنصر کروم که به مقدار خیلی کم برای بدن لازم است از عوامل آداپتوژن می باشد و آثار دو بعدی دارد و در دو جهت مخالف برای تعدیل اختلالات و عدم تعادل های فیزیولوژیکی بدن اثر می گذارد. مثلاً قند خون را تعدیل می کند ، یعنی اگر زاید برحد نرمال باشد تا حد نرمال کاهش می دهد و اگر کمتر از حد نرمال شده است آن را تا حد نرمال و طبیعی بدن افزایش می دهد. به نظر می رسد این خاصیت برقراری تعادل بیوشیمی در بدن که اصل Yin-Yang معروف چینی ها را به خاطر می آورد در اغلب گیاهان شفابخش و مواد خوراکی طبیعی یافت می شود.

از نظرمقدار و مدت مصرف ، عده ای از دانشمندان توصیه می کنند که روزانه 2/1-1 قاشق مربا خوری از گرد ریشه جینسینگ 6 ساله در مدت یک ماه خورده شود و سپس دو ماه بعد از آن خورده نشود ، ولی عده ای نیز معتقدند که تا مدت ها هر روز از پودر جینسینگ می توان خورد. جینسینگ را بصورت جوشانده نیز می توان خورد. برای این کار 2/1 قاشق مربا خوری گرد جینسینگ را در یک پیمانه آب جوش (220 گرم ) ریخته و بگذارند 10 دقیقه ریزریز بجوشد و 2 پیمانه در روز از این جوشانده بخورند.


مقدار خوراک از گونه P.ginseng :

این دارو بصورت عصاره آبی در شیشه های کوچک یا در کپسول عرضه می شود.

1- شیشه ها به ظرفیت 50 سانتی متر مکعب است که در آن 40 گرم از جرم ریشه گیاه وجود دارد. از این عصاره سه بار در روز و در هر بار 20-10 قطره باید خورد.

2- کپسول ، در هر کپسول 700 میلی گرم جرم ریشه گیاه وجود دارد که از این کپسول ها روزی یک بار و دو کپسول باید خورده شود.

3- آمپول ، در هر آمپول 2-1 گرم از جرم ریشه گیاه موجود است و ظرفیت هر آمپول از نظر مایع و جرم ریشه گیاه 10 سانتی متر مکعب می باشد و آمپول ها در بسته بندی هایی که در هر بسته 10 آمپول می باشد ، عرضه می شود که حاوی 12000 میلی گرم جرم ریشه گیاه جینسینگ است ، از این آمپول ها روزی باید یک عدد خورد (این آمپول ها برای تزریق نیست و فقط باید خورده شود).

به طور کلی مقدار خوراک از جرم ریشه گیاه در حدود 5/1-1 گرم در روز می باشد که علاوه بر موارد فوق می توان به صورت جوشانده نیز تهیه کرد و خورد.

به طور کلی می توان گفت که جینسینگ گیاهی است گرم ، خنک ، تمام گونه های آن شیرین و تا حدی اشتهاآور است و باعث ترشح شیره گوارشی می شود و به عنوان تقویت کننده ، محرک ، کاهنده قند خون و کلسترول خون ، تقویت کننده و محرک دستگاه ایمنی بدن به کار برده می شود. این گیاه داروی خوبی برای ریه ها می باشد و مشکلات و بیماری های مزمن ریه را به سرعت بهبود می بخشد.

قرن هاست که چینی ها سالمند از جینسینگ به عنوان داروی تقویتی استفاده می کنند. سابقه استفاده چینی ها از این گیاه به 5000 سال پیش می رسد. گرچه غربی ها جینسینگ را در زمان مارکوپولو شناختند ، اما استفاده وسیع آن را از قرن هیجدهم شروع کردند. امروزه از جینسینگ به عنوان بخش اصلی بسیاری از داروهای ترکیبی گیاهی استفاده می کنند.
برای تهیه این گیاه با شماره های ۰۹۱۴۴۰۸۰۳۸۶-۰۴۱۱۴۴۰۱۰۰۶ تماس بگیرید
کلمات کلیدی مطلب : جینسینگ - خواص جینسینگ -
+ نوشته شده در  شنبه یازدهم دی 1389ساعت 22:52  توسط سید عطار | 
فرهنگ لغت داروهای گیاهی

فرهنگ لغت داروهای گیاهی

1- آذان الفار : مرزنجوش، چوهه کن
2- آذر بوی(چوبک) : عرطنیثا، نوعی بخور مریم
3- آذریون : آذرگون، همیشه بهار، سورج مکی
4- آرغیس : پوست ریشه زرشک
5- آس : مورد، مرسین، ادهیره
6- آطریلال : قازیاغی، کاک چنگی
7- آفتاب گردان : حشیشةالعقرب، صامریوما
8- آلو : اجاص، برقوق
9- آلبالو : قراصیا، آلی بالی، کراسیا
10- آلبالو تلخ : محلب، نیوند مریم، پیوند مریم
11- آملج : آمله
12- آمله پرورده : آمله ایست که در شیر یا مربا پرورده شده باشد
13- آناغالس : مرزنجوش نبطی
14- آنجلیقا : آنژلیکا، سنبل هندی
15- آویشن : صعتر، آویشم، کهلی اوتی
16- آهک : کلس، اکسید کلسیم
17- آهک زنده : آهکی که به آن آب نرسیده باشد
18- آهک کشته : آهکی که به آن آب ریخته باشند،هیدرات کلسیم
19- آهن : حدید، لوهه
20- ابار : سرب، رصاص الاسود، بنک
21- ابقر : شوره، بارود، اشوش، چهاکهار، نیترات دو پتاس
22- ابرون : حی العالم، همیشه بهار
23- ابریسم : ابریشم
24- ابوخلساء : هوچووه، انخوسا، هوا جیوا اوتی، تن جوب، شنگار، حنا الغول
25- ابوقانس : غاسول رومی
26- ابهل : میوه سرو کوهی(اورس)، اوهیرو هوبیر
27- اپیکا : ایف کاکوانا، اپیه کاکوانا
28- اترج : ترنج، بخوره
29- اثل : طرفا، شورگز، جز، جهاو
30- اثلق : پنج انگشت، فلفل کوهی، سنبهالو، فنجنکشت
31- اثمد : سنگ سرمه، سرمه اصفهانی
32- اجاص : آلو
33- احریض : قرطم
34- اخثاء : سرگین
35- اذاراقی : نوآومیک، جوزالقی، کوچله، تیربدین
36-اذخر : کاه مکه، تبن مکه، گورگیا
37- ارجوان : ارغوان
38- ارز : برنج، حاپول
39- ارزن : گاورس، جاورس، دخن، باجرا
40- ازگیل : زعرور، گویچ یمیشان
41- اسارون : ناردین، سنبل بری، تکر
42- اسپرک : خزام بلیخه
43- اسپر غم بیابانی : برنوف، شابانگ، شاهبانگ
44- اسپغول : بزرقطونا، تخم اسفرزه، اسپرزه، بنکو، قارنی، باروق
45- اسپندان : خردل سفید، اسپند،اسفند، دشتی
46- استبرق : عشر
47- استوخودوس : استوقدوس، شاهسپرم رومی، حزامی، دهارو
48- اسراش : سریش خنثی، اشراس
49- اسفرزه : اسپغول
50- اسفاناخ : سوماخیوس
51- اسفنج : کف دریا، زبدالبحر، موابادل
52- اسقوردیون : سیر دشتی، موسیر، ثوم بری، علف هندی،بلبوس
53- اسقیل : عنصل، پیاز موش، پیاز دشتی، کاندی
54- اسود : اهلیلج
55- اشترک : اصطرک، میعه یابسه، لبنی
56- اشق : صمغ شتر غار، اوشه، وشج، کاندر
57- اشنان : حرض، اشنان گازران، چوبک، چووه، غاسول رک چوبک
58- اشنه : دواله، مسک القرود، دوالک، چریره
59- اشوس : شوره، ابقر، نیترات دوپطاس، بارود
60- اصابع السفر : انگشت زرد، هنس بدی
61- اصطرک : اشترک
62- اصفر : اهلیلج
63- اظفار الطیب : ناخن پریان، ناخن بویا، نکه
64- اغاریقون : غاریقون، قارچ چمن
65- افتیمون : زیره یاکمون رومی، کشوث، اکاس بیل
66- افربیون : فرفیون
67- افسنتین : مروه، خارا گوش، شتارو
68- افیون : تریاک، شیره خشخاش
69- اقاقیا : شیره درخت اقاقیا، صمغ قرظ، کیکو
70- اقحوان : بابونه چشم گاوی، بابونه سفید
71- اقط : کشک، قروت
72- اقلیمیا : جوش کوره، خلطی که از فلزات گداخته بدست می آید
73- اکت مکت : نوعی سنگ هندی است
74- اکلیل الملک : ناخنک، شاه افسر، برنک
75- اگر : وج، اگیر
76- آمله : املج
77- امبر باریس : زرشک
78- انار : رمان
79- انار دشتی : قلقل، بشام، مغاث
80- انتیمون : انتیموان
81- انجدان : انگدان، کوله پر، بالدرغان
82- انجدان رومی : سیسیالوس، کاشم، کوله پر، گلپر
83- انجره : گزنه، قریص، کجیت کن، اتنکن
84- انجیر : هنجیر، تین
85- انزروت : عنزروت، کنجده، کحل کرمانی
86- انفحه : پنیر مایه
87- انغوزه : حلتیت، حلتیت منتن، انگژه
88- انگور : عنب، اوزوم، ناکهه
89- انیسون : بادیان رومی، رندنی
90- انیسون بری : بادیان ختایی
91- اهلیلج : هلیله که انواع آن زرد، سیاه، ختایی و کابلی است
92- ایرسا : سوسن آسمانی، سوسن چینی
93- ایل : گوزن، بزکوهی، گاو کوهی
94- بابونج : بابونه
95- بادام تلخ : لوز المر
96- بادام شیرین : لوز الحلو، لوز
97- بادرنج : بادرنگ، بادرنجو، ترنجان
98- باد روج : تره خراسانی، ریحان کوهی، حوک
99- بادنجان : باذنجان، پیکن
100- بادیان : رازیانه، رازیانج
101- بادیان ختایی : انیسون بری
102- بادیان رومی : انیسون
103- بارهنگ : بارننگ، لسان الحمل
104- باسلیق : رال، سندروس
105- باسلیقون : زیره کرمانی، زیره دشتی
106- باقلای مصری : ترمس، باقلی، فول
107- بالنجو : بالنگو، نوعی ریحان
108- بالنگ : بالنج
109- بذر البنج : بنگ دانه، سیکران، خداعة الرجال
110- برگ بو : رند، غار
111- برنج : ارزن
112- برنجاسف : قیصوم، بومادران نر
113- برنج کابلی : برنک کابلی، بابرنگ
114- بسباسه : بسباس، بزباز(پوست جوز بویا)
115- بسپایک : بسفایج، کهنکالی
116- بستان افروز : بهار، عین البقر، کوکنی
117- بسد : مرجان، بیخ مرجان
118- بشام : بلسان
119- بصل : پیاز
120- بطیخ : خربزه
121- بطیخ المهندی : دابوغه، هندوانه
122- بطیخ الملیون : گرمک
123- بقس : شمشاد
124- بقلة الزهرا : خرفه(سبزی حضرت زهرا سلام الله علیها)رجله، فرفین
125- بقلة الیمانیه : بستان افروز سبز رنگ
126- بکتر : فلوس، خیار چنبر
127- بلادر : بهلاوه
128- بلاذر : قرص کمر، قرص الظهر
129- بلاط : سنگ مرمر
130- بلبوس : اسقوردیون
131- بلح : غوره خرما، خرمای نارس
132- بلوط : مازو
133- بلیلج : بلیله، بهره
134- بن : درخت قهوه، رک قهوه
135- بندق : فندق
136- بنفسج : بنفشه معطر، بنفشه
137- بورق : بوره، تنکار، نطرون
138- بوزیدان : مستعجله، لوکری
139- بومادران : برنجاسف
140- به : سفرجل، حیوا
141- بهار نارنج : نارنج
142- بهمن : دو جور است، سرخ و سفید
143- بید : صعصاف
144- بید انجیر : کرچک، خروع، کنتون، آریند
145- بید انجیر ختایی : بید انجیر هندی، کرچک ختایی
146- بید مشک : خلاف البلخی
147- بیض : تخم مرغ
148- پسته : فستق
149- پنیرک : ختمی خبازی، خبازی، نان کلاغ
150- پنیر مایه : انفحه
151- پودنه : پونه، پودنج، حماحم، حبق
152- پونه کوهی : مشک طرامشیع
153- پیچک : نوعی لبلاب، عشقه
154- تاتوره : جوزماثل، تاتوله، جوزرق
155- تاجریزی سیاه : روپاس، انگور توره
156- تباشیر : طباشیر، تواشیر(ماده ایست که از نوعی نی ترشح میشود)
157- تباشیر فرنگی : سنگ مرمر ساییده
158- تبغ : تنباکو، توتون
159- تبن : کاه
160- تبن مکی : اذخر
161- ترشک : حماض، ترشه
162- ترمس : باقلای شامی، باقلای مصری
163- ترنجبین : شبنمی است که بر روی خارشتر مینشیند
164- تره : گندنا، کراث
165- ترتیزک : جرجیر، شاهی
166- تفاح : سیب درختی
167- تمر : خرما، کهجور
168- تمشک : علیق، توت سه گل، کورتیکان، تموش
169- توبال : ذرات مس سوخته که از مس گداخته جدا میشود
170- توت : فرصاد
171- تیواج : پوست زبان گنجشک
172- ثعلب : بوزیدان
173- ثفل : ته نشین، جرم چیزی که آبش گرفته شده
174- ثوم : سیر بستانی
175- جاکسو : تخم قدومه یا تودری
176- جبن : پنیر
177- جدوار : نوعی زرنباد، زرمبه، زنجبیل بیابانی
178- جزر : هویج، کاجر
179- جزر البری : هویج صحرایی، شقاقل
180- جعده : مریم نخودی، کلپوره
181- جفت الفستق : پوست روی پسته
182- جلجلان : گشنیز، کزبره
183- جلغوزه : میوه صنوبر
184- جلنار : گل انار فارسی، گل انار نر
185- جند بیدستر : غده ای در بدن سگ آبی
186- جو : شعیر
187- جوز : گردو، اخروت
188- جوز بویا : جوز الطیب
189- جوزق : پوست غوزه پنبه، جوزه
190- جیوه : زیبق، سیماب
191- جیوه کشته : جیوه ایست که با ماده دیگری آنقدر ساییده شود تا مضمحل شود
192- چای سبز : چای ختایی
193- چغندر : سلق
194- حب الملوک : دانه های کرچک هندی یا ختایی
195- حزا : نوعی از سداب
196- حزنبل : نوعی بهمن
197- حسن لبه : حصی لبان
198- حل : کنجد، سمسم
199- حلبه : شنبلیله، شنبلید
200- حماض : ترشک
201- حنطه : گندم،کیهون
202- حنظل : هندوانه ابوجهل، کبست
203- خارشتر : گیاه ترنجبین
204- خبازی : پنیرک
205- خبث الحدید : زنگ آهن، اکسید آهن
206- خبه : خاکشیر
207- خربزه : بطیخ
208- خربق سیاه : کندش
209- خردل سفید : اسفند دشتی، رشاد
210- خردل سیاه : خردل خوراکی معروف
211- خرفه : بقلة الزهرا
212- خرما : تمر
213- خروع : بید انجیر
214- خزامی : شب بو، خیری
215- خس : کاهو، خاس
216- خشخاش : این گیاه چند نوع دارد از آنجمله سفید و سیاه است
217- خشخاش بحری : مامیتا، مامیثا
218- خل : سرکه
219- خلاف البلخی : بید مشک
220- خمر : شراب
221- خوخ : شفتالو، هلو
222- خولنجان : خسرو دارو
223- خون سیاوشان : دم الاخوین
224- خیار چنبر : فلوس
225- دارچین ختایی : سلیخه
226- دار فلفل : فلفل دراز، پیپل
227- درمنه : شیح، شیح ارمنی
228- درونج : درونک، درونه
229- دلب : چنار، صنار
230- دم الاخوین : خون سیاوشان
231- دند : بید انجیر ختایی
232- دوالک : اشنه
233- دود القز : کرم ابریشم
234- دوقو : تخم شقاقل
235- دهن : روغن
236- ذباب : مگس
237- رازیانج : رازیانه
238- رازیانه بیابانی : بادیان دشتیپ
239- رازیانه رومی : انیسون
240- راسن : زنجبیل شامی
241- رال : باسلیقون، رال هندی(نوعی صمغ)
242- راوند : ریوند، ریشه ریواس
243- رجله : خرفه
244- رمان : انار
245- روبیان : ماهی روبیان، اربیان، میگو
246- روپاس : تاجریزی سیاه
247- روس : سماق
248- روغن : دهن
249- ریباس : راوند
250- زبان گنجشک : لسان العصافیر، مرغ زبانک
251- زبد : کره، مسکه
252- زبیب : مویز
253- زجمول : کشوث
254- زرآوند مدهرج : زرآوند ماده
255- زردچوبه : عروق الصفر
256- زرنباد : جدوار
257- زفت : صمغ صنوبر
258- زنجبیل : سونتهه
259- زنجفر : زنجرف، شنجرف، شنگرف
260- زنیان : هاضوم، اژغون، خردانه
261- زیره سفید : زیره سبز، زیره رومی
262- زیره دشتی : زیره سیاه، زیره کرمانی، باسلیقون
263- زیره نبطی : زیره سبز
264- ساذج هندی : تیزپات
265- سپستان : سبستان، لسوره
266- سداب : دو نوع است: بری و بستانی
267- سرنج : سلیقون
268- سرو کوهی : ابهل
269- سقز : بنه
270- سقمونیا : محموده
271- سکنجبین : مخلوطی از سرکه و شکر است
272- سعد : سعد کوفی
273- سلیخه : دارچین ختایی
274- سلیقون : سرنج
275- سنبل : ناردین
276- سنبل الطیب : علف گربه، والریان
277- سنبل هندی : آنژلیکا
278- سنجد : غبیرا
279- سندروس : صمغ سندروس، کهربا
280- سنگ سرمه : اثمد
281- سورنجان : بربری
282- سوس : شیرین بیان، ملتهی، متکی
283- سوسن : یاسمین
284- سوسن آسمانی : ایرسا
285- سیاهدانه : حبة السودا
286- سیب : تفاح
287- سیر : ثوم
288- شاهتره : شاهترج، شیطره
289- شاهدانه : شاهدانج، قنب
290- شاهی : ترتیزک
291- شبت : شوید
292- شب یمانی : زاج سفید
293- شراب : در زبان عربی بمعنی نوشیدنی و اصطلاحا بمعنی شربت است
294- شعیر : جو
295- شفتالو : خوخ
296- شکر تیغال : مان گیاه، تیهال
297- شلجم : شلغم، لفت
298- شمشاد : بقس
299- شنبلیله : حلبه
300- شونیز : سیاه دانه
301-شوید : شبت
302- شیتره : شاهتره
303- شیح : درمنه
304- شیر : لبن
305- شیرین بیان : سوس
306- صبر زرد : ایلیا
307- صبر سقوطری : صبری است که در جزیره سقوطر هند بدست آمده است
308- صعتر : آویشن، اویشم، کلکلیک، ساتر
309- صفصاف : بید
310- صندل : نوعی چوب که که سفید،زرد یا سرخ است
311- عدس : مرجومک، مسور
312- عقاب : نوشادر
313- عفص : مازو، مازو پهل
314- علیق : تمشک
315- عنب : انگور
316- عنب الثعلب : تاجریزی سیاه
317- عنبر : ماده خوشبویی است که از نوعی نهنگ بدست می آید
318- عنزروت : انزروت
319- عنصل : اسقیل
320- غبیرا : سنجد
321- فجل : ترب
322- فرصاد : توت
323- فستق : پسته
324- قارچ : فطر
325- قارچ چمن : غاریقون
326- قازیاغی : اطریلال
327- قاقله کبار : هل باد
328- قداح : بهارنارنج
329- قدومه : تودری
330- قردمانا : کراویه، زیره دشتی
331- قرص الظهر : بلادر
332- قرصعنه : شقاقل
333- قرص کمر : بلاذر
334- قرنفل : میخک
335- قطن : پنبه
336- قطونا : اسفرزه
337- قلقطار : زاج زرد
338- قلومس : تنباکو
339- قیصوم : بومادران
340- کاسنی : هندبا
341- کاشم : انجدان رومی
342- کاکنج : عروس پشت پرده
346- کتیرا : کثیرا
347- کدو : قرع
348- کرچک : بید انجیر
349- کراویه : زیره سبز، زیره رومی
350- کراویه دشتی : زیره سیاه، زیره کرمانی
351- کزبزه : گشنیز، جلجلان
352- کف دریا : زبد البحر
353- کلپوره : جعده
354- کمون : زیره
355- کنجد : سمسم
356- کنجده : انزروت
357- کوله پر : انجدان رومی
358- کهربا : صمغ فسیل شده نوعی کاج
359- گز : اثل
360- گزنه : انجره
361- گل ارمنی : نوعی از خاک ارمنستان
362- گل عنبر بو : جعده
363- لاک : لک، نوعی صمغ است که در هند بدست می آید که برای لاک کردن و مهر نمودن و نیزدر رنگرزی از آن استفاده مینموده اند
364- لبان : کندر
365- لسان البقر : زبان گاو
366- مارچوبه : هلیوم، هلیون، مارگیا
367- مازو : عفص
368- مامیثا : خشخاش بحری
369- ماهی روبیان : میگو
370- محموده : سقمونیا
371 - مخلصه : گل کتانی
372- مرزنجوش : مرزنگوش، سرمق، دوما
373- مریم نخودی : جعده
374- مشک : ماده معطری که از پوست شکم آهوی ختن بدست می آید
375- مشک طرامشیع : پونه کوهی
376- مصطکی : علک رومی
377- مقل : نوعی صمغ است
378- ملح : نمک
379- مورد : آس
380- مویز : زبیب
381- میخک : قرنفل
382- نعناع : نعنع
383- نوشادر : کلرور آمونیم
384- نیلوفر : نیلو پهل
385- وج : اگر
386- وسمه : کتم(به آن رنگ ریش هم گفته میشود)
387- هل باد : هل کبار، قاقله کبار
388- هلیله : اهلیلج
389- هلیمو : ریشه ترشک صحرایی
390- همیشه بهار : ابرون
391- هندبا : کاسنی
392- هندوانه : بطیخ الهندی
393- هندوانه ابوجهل : حنظل
394- هویج : جزر
395- هویج صحرایی : شقاقل
396- یاقوت : از سنگهای قیمتی است
397- یبروج : مهرگیاه
398- یتوع : نام عمومی گیاهانیکه با شکستن شاخه آنها شیرابه ای خارج میشود
399- یسر : چوبی است سیاه رنگ، چوب بان
400- یمسو : شوره
کلمات کلیدی مطلب : داروهای گیاهی - طب سنتی -
+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 23:45  توسط سید عطار | 

خلط و مزاج در طب سنتی

خلط ماده ای است مرطوب روان که از غذاها در مرحله نخستین هضم بوجود می آید و بچهار نوع تقسیم یم شود، خلط خونی، خلط بلغمی، خلط صفراوی زرد و صفراوی سیاه و خلط سودائی.


پاولف فیزیولوژیست مشهور روسی در انسان چهار نوع خلط یافته است که دقیقاً با اخلاط چهارگانه بالا مطابفت دارد.


بعقدیه او تحریک ضعیف و منع ضعیف بیان کننده نوع سوداوی ضعیف است تحریک قوی و منع ضعیف، نشان دهنده نوع آتشی مزاج صفراوی است.


تحریک قوی همراه با منع قوی بیانگر نوع آرم بلغمی و زنده دل دموی، بر حسب میزان قابلیت تحریک آنها است.


با توجه به اینکه چهار نوع خلط پیشنهادی پاولف با اخلاط اربعه مطابقت دارد می توان امیدوار بود که علم در آینده بتواند، رطوبت، خشکی، گرمی و سردی بدن را اندازه گیری نماید.


مزاج


مزاج کیفیتی است که از واکنش متقابل اجزای ریز مواد متضادبوجود می آید در این واکنشهای متقابل بخش زیادی از یک یا چند ماده با بخش زیادی از ماده یا مواد متخالف با هم می آمیزند (بر هم تأثیر می کنند) از این آمیزش و تأثیر، کیفیت مشابهی حاصل می شود که آن را مزاج نامیده اند.


میتوان چنین گفت که مزاج عبارت است از:


تأثیر متقابل اثر متضاد عناصر چهارگانه و یا بعبارت دیگر مزاج حالت فعالیت کل بدن یا اجزاء بدن است، چنانچه گرمی را می توان حالت تجمع انرژی و سردی را حالت کم شدن و تفریق انرژی و رطبت و خشکی را بیان کننده حالاتی از ماده دانست.


گرمی و سردی مزاج از اصول علمی برخوردار است برای رشون شدن موضوع بشرح زیر می پردازیم.


از اول قرن بیستم پزشکان و دانشمندان اروپا دو موضوع را در دانش پزشکی مورد توجه کامل قرار دادند و بتدریج که مطالعات و آزمایشات علمی درباره آن پیشرفت کرد، اهمیت آن روز افزون گردید یکی از آن دو سلسله اعمال نباتی (سیستم نور و ژتاتیف) و دیگری غدد مترشحه داخلی است که موضوع علم (آندوکرینولوژی) را تشکیل می دهد، کلیه اعمال حیاتی و هر گونه فعل و انفعالات شیمایی بدن تحت نظر مستقیم این دو دستگاه انجام می گردد و هر اختلالی که در کار اعضاء و اجزاء تخلیه بدن بروز کند، دخالت مستقیم این دو دستگاه در آن محرز است و چون خود این دو دستگاه با هم ارتباط بسیار نزدیک دارند و از لحاظ علمی لازم و ملزوم یکدیگرند بطوریکه می توان گفت یک دستگاه می شوند، لذا امروز آنها را مجموعاً بنام سیستم نرواندوکرین؛، می نامند.


اعضاء و اجزاء مختلف این دستگاه بزرگ ارمونهای متعددی ترشح می کنند و اعمال مختلف اعضاء بدن تحت عمل این ارمونها انجام می گردد، بروز هر عمل حیاتی مربوط بیک سلسله اعمال شیمایی است و کلیه اعمال حیاتی انجام شده در بدن تولید حرارت می کند و هر چه فعل و انفعالات شیمایی انجام شده در بدن سریعتر و تندتر انجام شود حرارت بیشتری تولید می شود و تمام این واکنشها مربوط به فعالیت غدد مترشحه داخلی است و مقدار حرارت ایجاد شده با تعیین متابولیسم بازال انجام می شود در بین همه غدد داخلی، غده تیروئید بیش از همه در بالا بردن متابولیسم بازال (سوخت و ساز بدن) فعال است، بطوریکه هر چه فعالیت غده تیروئید بیشتر باشد متابولیسم بازال بیشتر است.


اگر چند نفر هم سن و هم جنس را انتخاب کنیم و متابولیسم بازال آنها را در نظر بگیریم مشاهده می شود که نسبت بالا یا پایین بودن متابولیسم بازال در آنها یکسان نیست و در عده ای بالا، و در تعدادی کم و در افرادی بطور متوسط معتدل می باشد، می توان گفت که با هم فرق دارد، گر چه همه آنها یکسان از نظر سن و جنس بوده باشند.


دسته ای که فعالیت غده تیروئید در آنها معتدل است حکمای قدیم آنها را دارای مزاج معتدل می نامند، در دسته ای که فعالیت غده بیش از حد طبیعی است ، قدما آنها را گرم مزاج می نامند.


در دسته ای که فعالیت غده تیروئید کمتر از طبیعی بوده است، اینها را سرد مزاج گفته اند:


اینجا معلوم می شود که نظریه گرمی و سردی مزاج تا چه اندازه اصالت علمی متین و محکم دارد.


اکنون می توان گفت هر ماده ای که از خارج وارد بدن می شود چه داروئی باشد و چه غذایی در غدد مترشحه داخلی منجمله روی غده تیروئید اثر خواهد کرد لذا متابولیسم بازال بالا یا پایین خواهد رفت. که نتیجۀ آن ایجاد حرارت یا برودت خواهد شد و قدما هر ماده ای که متابولیسم را بالا برد، گرم و هر ماده ایکه آنرا بحد اعتدال وا دارد معتدل می گوید، در این صورت کلم و کدو و خیار و کاهو که در طبیعت قدیم سرد می باشند متابولیسم بازال را پایین می آورند و تره و شنبلیله که هر کدام بعقیده دانشمندان قدیم گرم محسوب شده اند، متابولیسم بازال را بالا می برند.


با این توجه مبحث گرمی و سردی دارای اهمیت علمی بوده و از اهمیت خاصی برخوردار می باشد.


مزاج اندامها


هر اندامی دارای اعتدال مزاج ویژه خود می باشد و از لحاظ مزاج با اندام دیگر متفاوت است مثلاً مزاج استخوان وقتی معتدل است که خشکی آن بیشتر باشد ، مغز آدمی موقعی معتدل است که رطوبت زیاد داشته باشد، قلب موقعی در حد اعتدال است که از حرارت ویژه ای برخوردار بوده باشد و اعصاب وقتی در حد اعتدالند که از سردی مخصوص خود بهره مند شده باشند.


خداوند متعال هر اندام و هر جانواری را مزاجی بخشیده است که به آن سزاوار است و این مزاج با توان و تحمل وی سازگار و باحوال و کردارش متناسب است و مزاج انسان در آفرینش متناسب با نیروی او متناسب با کنش و واکنشهای اوست و بهر اندامی نیروئی داده است که شایسته آن است برخی از اندامها را گرم، عده ای را سرد، تعدادی را خشک و دسته ای را مرطوب آفریده است.


اندامهائیکه دارای مزاج گرمند به ترتیب اولویت بررسی می شود.


1- گرمترین اندامهای آدمی روان است و نیز دل که خواستگاه روان است.


2- خون که گرم است.


3- کبد که شبیه خون لخته شده است.


4- گوشت که پس از جگر از لحاظ گرمی قرار دارد.


5- ماهیچه ها که پس از گوشت قرار دارند.


6- کبد و کلیه هاريال رگهای ضربان دار، رگهای بدون ضربان.


اندامهای دارای مزاج سرد بترتیب اهمیت:


بلغم، پیه، چربی، مو، استخوان، غضروف، زردپی ها، غشاء(شامه) عصب، نخاع، مغز، پوست.


اندامهای دارای مزاج مرطوب


بلغم، خون، چربی، پیه، مغز، نخاع، گوشت، پستان، بیضه ها، ریه ها، جگر، طحال، کلیه ها، ماهیچه ها، پوست.


بعضی از اعضاء فوق دارای مزاجی سد و مرطوب می باشند که در هر دو دسته نام برده شده اند.


اندامهای دارای مزاج خشک:


1- مو، استخوان، غضروف ها، زردپی ها، شامه، شریانها، وریدها، عصب حرکتی، که سرد و تر و خشک تر از حد اعتدال است.


مزاج در مرحله عمر


خردسالان از روز تولد تا دوران جوانی از نظر مزاج بگرمی نزدیکترند و در حد اعتدال گرمی اند و از نظر رطوبت مزاج پا را فراتر نهاده اند.


اعتدال مزاج نوجوانان بیشتر از اعتدال خردسالان است ولی جوان در مقایسه با خردسالان خشک مزاج تر و در مقایسه با پیران و نوپیران گرم مزاج تر است . تن نوپیران و پیران سرد است (در حد اعتدال).


نشانه های زیر راهنمای حالات مزاجی است:


اگر ماهیچه ها زیاد باشند دلیل بر وجود رطوبت و گرمی است و گواه استواری و استحکام است اگر گوشت کم باشد و چربی هم نداشته باشد (لاغری) نشان دهنده گرمی و خشکی است. لیکن چربی و پیه همیشه نشانه سردی هستند.


اگر همراه چربی پیه زیاد باشد و عروق تنگ باشد یعنی برجستگی عروق در کار نباشد و شخص در هنگام کم غذایی به لاغری گراید و حرارت غریزی او کم شود، دلیل بر مزاج طبیعی و سرشتی است.


کمی چربی و پیه دلالت بر حرارت دارد، زیرا ماده چربی و پیه زاده چربی خون است که سردی آنرا بند آورده است، از این رو است که چربی کبد کم و روده ها زیاد است.


تن پرگوشت و کم چربی و کم پیه دلیل بر وجود رطوبت زیاد از حد است اگر بدنی پرگوشت و پرچربی و پر پیه باشد که از حد معمولی زیادی کرده باشد دلیل بر رطوبت و سردی بیش از اندازه است و چنین بدنی سرد و تر مزاج است، بدن خنک و بدن سرد مزاجان از لحاظ سستی و تنبلی در درجه اول است و بعد از آن بدنهای گرم و خشک.


بطور خلاصه می توان گفت که:


در چاقان با گوشت زیاد، مزاج گرم و تر است، در چاقان (چاقها) با چربی زیاد ، مزاج سرد و تر است در لاغران کم گوشت، مزاج سرد و تر و در لاغران کم چربی مزاج گرم و خشک است.


اگر گرمی و خشکی با هم جمع گردند موی در رستن سریع تر و کلفت تر خواهد شد کم شدن رشد مو یا توقف آن دلیل بر دو حالت است اول آنکه خون در محل رستنگاه (محل رویش خود) کم می شود که در این حال مزاج بسیار تر است رنگ موی اگر سیاه باشد دلیل گرمی مزاج است موی مایل به زرد دلیل سرد مزاجی است موی طلائی و سرخ دلیل بر اعتدال مزاج است موی سفید دلیل بر رطوبت و سردی است همچنانکه در پیران صادق است و یا دلیل بر خشکی شدید است.


بیماریهای خشک کننده می توانند موی را سفید کنند بعقیده ارسطو سفید شدن موی دلیل بر وجود بلغم است اما باید دانست که تغییرات آب و هوا در شکل و مقدار مو مؤثر است از این رو دلیل کاملی وجود ندارد که سفید یا کم بود و یا زیادی موی دلیلی بر مزاج مخصوص باشد.


پوست نیز می تواند صاحب خود را از نظر مزاجی معرفی نماید بدین طریق که ـ سفید بودن پوست دلیل بر کمبود خون و همراه با سردی مزاج است اگر سردمزاجی نباشد کمبود یا نبودن خون همراه گرمی و خلط صفراوی است که بر اثر آن رنگ پوست زرد می گردد.


سرخی زیاد پوست دلیل بر وجود خون زیاد و راهنمای گرمی مزاج خیلی زیاد باشد دلیل بروجود صفراست.


پژمردگی رنگ پوست و از زردی به سیاهی زدن آن، نشانه این است که سردی شدید، خون را کم کرده است.


رنگ پوست اسمر (سیاهی که بزردی می زند) پوست را بسوی گرمی راهنمایی می کند.


پوست دارای رنگ بادمجانی دلیل بر سرد مزاجی است و نیز خشک مزاجی زیرا این رنگ نتیجه سودای خالص است. زنگ گچی، مزاج سرد را می رساند رنگ بلغمی و سردی دلیل بر سردی و تر مزاجی است که با کمی سودا مخلوط است رنگ عاجی دلیل بر آنست که سرد مزاجی ناشی از باغم است.


قوای نفسانی نیز می تواند راهنمای مزاج انسانی باشد از این رو:


خشمناکی زیاد بیتابی، آشفتگی، زرنگی، زودفهمی، اقدام سریع، بیشرمی، سنگدلی، چالاکی، خلق مردانه و غیرو دلیل بر گرم مزاجی است و حالات عکس آن دلیل بر سرد مزاجی است.


پایداری در خشم، در آشتی، خیالپردازی، تودار بودن و نظای رآن نشانه خشک مزاجی است، تأثیرپذیری زودگذر دلیل بر گرم مزاجی است. گرم مزاجها در خواب می بینند که در آتش می سوند و یا آفتاب زده می شوند سرد مزاجها در خواب می بینند که رنج می بینند و یا در آب سرد غوطه ورند کسی که خلط زیاد دارد خواب همجنس آنرا می بیند.


علائم ازدیاد یا چیره شدن یکی از اخلاط چهارگانه و در مان آن


چون پایه و اساس این کتاب بر روی حالات چهارگانه مزاجها قرار دارد و معالجه و طبابت از روی علائم و نشانه های موجود رد بدن بیمار شروع می شود لذا باید دقیقاً مزاج یا حالات کنونی هر بیمار مورد معالجه بخوبی تعیین گردد و بررسی شود که حال او با کدام یک از اخلاط چهارگانه 0خون، صفرا، سودا، بلغم) مطابقت دارد و کدام خلط در بدن بیمار پیدا شده است که زیادی آن باعث بیماری و ناتوان گشته است، از این رو در اول کتاب برای روشن شدن مطلب مکرر نام مزاج و اخلاط برده شده است.


متذکر شویم که چون غذاهای وارد شده در بدن باعث پیدایش اخلاط مربوطه خواهد شد و امتلاء و پر شدن آوندهای بدن از شیره غذاها مزاج یک فرد را تعیین می نمایند از این روز شناختن غذاها هم اهمیت فراوانی در ایجاد و پیدایش بیماری خواهد داشت و ازدیاد هر مواد خورده شده ای در بدن ایجاد همانگونه واکنشی را خواهد کرد که مربوط باوست.


با این تعریف معلوم یم شود که پیدایش حالات چهارگانه کاملاً مربوط به مواد غذایی وارد شده در بدن است.


این روشنگری بما اجازه می دهد که با تغییر مواد غذایی بتوانیم بیشتر بیماریها را تغییر یا بهبودی بخشیم و با دادن غذا یا مواد ضد حالت بیماری وضع مرض و بیماری او بحالت طبیعی برخواهد گشت.


بنظر می رسد که با تغییر دادن حالت خلط بیمار و عوض کردن محیط داخلی بدن (پ، اچ) می توان در زندگی میکروبها، انگلها و جرم های بیماریزا دخالت کرده آنها را از سیر خود بازداشت مثلاً جرم بیماریزائی که قبلاً در محیط قلیایی زندگی می کرده با برگشت محیط زندگی او بوضع ضد آن (محیط اسیدی) بعلت عدم ناسازگاری با محیط فعلی، زندگی را از دست خواهد داد یا لااقل در پیشرفت آن رکودی حاصل خواهد شد و این عملاً در معالجه گیاه درمانی به تجربه رسیده است.


عوض کردن محیط داخلی بدن برای ادامه یک خلط و یا ژرم بیماریزا بهترین راه مبارزه در پیشرفت بسوی سلامتی است. یا بهتر بگوییم تغییر ناگهانی حالت بدن از خلطی به خلط دیگر و از محیطی به محیط دیگر مثلاً سردی را به گرمی مبدل کردن و یا عکس آن، بهترین راه مبارزه و بهترین مانع برای پیشرفت حالت ژرمهای بیماریزا است.


برای مثال:


بیماری مبتلا به سنگ ادراری تناسلی مراجعه می نماید، با بررسی مزاج و محیط داخلی او از روی علائم ظاهری و معاینان کلینیکی معلوم می شود که او صاحل کدام یک از اخلاط چهارگانه است و کدام خلط در بدن او غلبه کرده که منجر به ایجاد رسوبات ادراری تناسلی شده است با عوض کردن آن خلط بیمرایزا بوسیله موادی ضد آن رسوبات حاصله از بین خواهد رفت مثل آبی که یخ بسته باشد و آنرا در محیط گرم قرار دهند و بهمین طریق املاح پیدا شده در آوندهای بدن آدمی تغییر کده بهبودی یا بیماری پیدا می شود.


طب گیاه در مانی بقدری تابع غذاها و محیط داخلی بدن است که با گفتن قارادهان ترش و با بردن نام شیرینی، ذائقه شیرین خواهد شد.

کلمات کلیدی مطلب : طب سنتی - خلط - مزاج -
+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 23:36  توسط سید عطار | 

خواص تعدادی از گیاهان دارویی

 

 

لادن


گياهي است که نامش قاسوس مي باشد .شبنمي که بر اين گياه مي نشيند از ماده اي که در گياه است تأثير مي پذيرد و از ماده تراوشي و شبنم چيزي پديد مي آيد که بوي خوش دارد .
بزها وقتي در چراگاه به اين گياه مي رسند و از آن مي چرند و گردن به گياه مي سايند اين ماده به مو وپشم آنها مي چسبند و مردم آن را جدا مي کنند و اين جدا شده را لادن مي نامند .خالص آن لادني است که به موهاي بالايي چسبيده و گرد و خاک نديده است .بهترين نوعش لادن چرب و سنگين و زود رنگ قبرسي است که بوي خوش دارد و ريگ در آن نفوذ نکرده است و در روغن تمامش مي گدازد و هيچ دردي بجا نمي گذارد اما لادن سياه قير مانند خوب نيست .

مزاج :گرم و خشک

خاصيت :بسيار لطيف ، کمي قبض ، رساننده رطوبت هاي متراکم که به اعتدال آنها را تحليل مي برد .نيرويي جذب کننده و گرمي بخش در آن هست که دهانه رگها را باز مي کند و مسکن درد است .

آرايش: لادن و به ويژه اگر با روغن آس و آب انگور کهنه باشد از لطافتش که ژرفا رواست مواد تباه زير پوست را تحليل مي برد و پوست را از آلايش گوشتخوار پاک مي کند و سبب رويش مو ،افزوني مو و تراکم مو مي شود .زيرا ماده سازگار با مو را به سوي پوست و رستنگاه مو مي کشاند. در اوايل طاس شدن و براي جلوگيري از ريزش و کم شدن موي سر بسيار مفيد است .
زخم و قرحه :زخم هاي وخيم و صعب العلاج را خوب مي کند .

سر : لادن مخلوط با روغن گل را در گوش بچکانند ، درد تسکين مي يابد . از داروهاي ضد سردرد و تپش مي باشد .
نفس کش: خوردنش داروي سرفه است .
اندام هاي دفعي: فرزجه از لادن ورم و زخم را از بين مي برد .
اگر با آب انگور غليظ کهنه خورده شود شکم را بند مي آورد و بول را ريزش مي دهد .

لاجورد


قوتش همان قوت صمغ گياه بدران و کمي از آن ضعيف تر است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :گزنده ، گنداننده ، زداينده همراه تندي و کمي گيرندگي . مي سوزاند و زخم مي آورد .
آرايش :زگيل ها را از بين مي برد .
چشم :رويشگاه موي مژه را به بهترين حالت در مي آورد . موي مژه را زياد مي کند .
سينه :درمان نفس بريدگي ناشي از خستگي است .
اندام هاي دفعي :بخورند يا بردارند ريزش ملايم به بول مي دهد ، داروي درد گرده است .

لاک


شيره گياهي است که به مر شبيه است .لاک بوي خوش دارد و بايد در استعمال آن مواظب باشند .
آرايش :بسيار لاغر کننده است .
نفس کش :در تپش قلب مفيد است .
اندام هاي غذا : تقويت کبد مي کند و در علاج يرقان و استسقا و درد کبد سودمند است .

لايه
بهترين و سالم ترين دردي لايه آب انگور غليظ و کهنه و سپس هر آنچه شبيه است . دردي سرکه بسيار تند و قوي است .بايد آن را بعد از خشک کردن ساييده و چون سوزاندن کف دريا سوزاند .يعني بايد آن را در پارچه گل اندود يا در ديگ گذاشت تا بسوزد .
بايد آن قدر بسوزد تا سفيد رنگ گردد و گردي لطيف گردد .
هر نوع دردي که کهنه نباشد براي نفع دارويي بايد سوزانده شود و آنگاه به کار برده شود . دردي کهنه از قوتش کم شده است و نياز به سوختن ندارد . بايد دردي را در ظرف هاي ويژه نگاهداري کنند که هوا نزند و گاهي دردي را همچون توتيا شستشو مي دهند .
خاصيت :دردي سرکه قوي ترين دردي ، زداينده و جمع کننده است . سوخته آن سوزنده است و با نيروي ديگري که در آن وجود دارد مي گنداند .
آرايش:دردي سوخته با صمغ درخت صنوبر سپيدي ناخن را از بين مي برد .
دمل و جوش :دردي ناسوخته به تنهايي داروي التهاب ورم است و اگر با آس باشد التهاب را فرو نشاند و جوش هايي را که چرک ندارند علاج مي نمايد. سينه :دردي ناسوخته سيلان مواد را از معده مانع مي شود .
دردي ناسوخته ضماد شود و از خارج بر رحم بگذارند نزيف حيض را باز مي دارد .

لبلاب


مزاج :تقريباً در سردي و گرمي برابر است و تا اندازه اي گرايش به گرمي دارد .
خاصيت :گدازنده و باز کننده است .
آرايش :شير لبلاب بزرگ مو را مي سترد و شپش کش است .
زخم و قرحه :اگر با موم و روغن گل (قيروطي ) مرهم شود بهترين داروي سوختگي است .
سر :در گوش چکاندن افشره اش درد گوش را تسکين مي دهد و ورم گرم گوش را فرو مي نشاند .لبلاب رطوبت هاي مزمن و زخم هاي کهنه شده گوش را علاج مي کند .افشره آن براي سردرد مزمن مفيد است .
اندام هاي تنفسي : برنشيت را تنقيه مي کند ،براي سينه و شپش خوب است. اندام ها ي غذا :راه بندان کبد را باز مي کند .
اندام هاي دفعي :آب لبلاب زرداب سوزنده را بيرون مي آورد و ناپخته اش بهتر است .

لعل معبري


صمغي است بدمزه که ره آورد عربستان است .
خاصيت :کمي چسبندگي دارد .
آرايش:اثر زخم را بزودي از بين مي برد . براي لاغر شدن هر روز مقداري را با سکنجبين يا آب بخورند بسيار سود مي بينند .
سر :در علاج افتادن گوشت لثه و تسکين درد دندان بي مانند است .
چشم :جلاي ديده است .
نفس کش :با عسل آب داروي برنشيت است . کشتي گيران به کار مي برند .
اندام هاي غذا :سه روز سکنجبين بخورند طحال را بسيار لاغر مي کند .
اندام هاي راننده :با عسلاب حيض را راه مي اندازد .

لوبيا


مزاج : گويند سرد و خشک است ولي عده اي مي گويند گرم است و لوبياي سرخ از هرنوع گرم مزاج تر است .
خاصيت :لوبيا از ماش زود هضم تر است ولي باد آورتر است و باقلا از لوبيا بادزاتر مي باشد .
نفس کش :براي سينه و شش خوب است .
اندام هاي غذا :خلط غليظ پديد مي آورد و دفع گزندش با خردل ، سرکه و نمک ، فلفل و مرزه است .
اندام هاي دفعي :لوبيا و به ويژه لوبياي سرخ اگر با روغن سنبل باشد حيض را ريزش مي دهد .

لوبياي مصري


گياهي است که به لوبيا گرگي شبيه است و از اين روي آن را ترمس ناميده اند و ترمس لوبيا گرگي است .
مزاج:گرم و خشک
خاصيت درماني :به حالت اعتدال مي خشکاند و زداينده است .
آرايش:لکه هاي سياه صورت را به حالتي معتدل از بين مي برد .
زهرها :جالينوس فرمايد : اين گياه مخصوصاً براي دفع گزند سگ هار بسيار خوب است و بيماراني را نجات داده و از اين رو يونانيان آن را آلوسن ناميده اند .(شفاي هاري )

لوبيا گرگي


کاشتني و بياباني هست .
ترمس بياباني تأثيرش بيشتر اما کوچکتر است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت : تلخيش زداينده و تحليل برنده بي آزار است .
آرايش :مو را نازک مي کند ، ترمس و به ويژه اگر در آب باران بپزند تا از هم بپاشد و آب آن را بر پوست بمالند در زدودن لکه هاي رخسار و لک و پيس و برص و لکه هاي خون خشک شده و جوش هاي صورت بسيار مفيد است و رخساره را جلا مي دهد .
ورم و جوش :علاوه بر جوش صورت در علاج زخم و ورم گرم و خنازير و سخت شدني ها مفيد است به شرطي که با سرکه و عسل و تأثيرش از بدني تا بدني متفاوت است .
زخم و قرحه :ترمس که با بيخ خاما لاون ضماد مي شود داروي گري است و حتي گري حيوانات را نيز شفا مي دهد و در علاج خوره ، گري خشک ، زخم بد و پليد مفيد است .
مفاصل : ضمادش داروي بيماري اعصاب است .
سر : آردش علاج زخم تر سر است .
اندام هاي غذا :ترمس و به ويژه اگر با سرکه و عسل بپزند يا با عسل و فيجن و فلفل بپزند راه بندان هاي کبد و طحال را باز مي کند .
اندام هاي راننده :پخته اش را بر ناف بمالند و از آن بخورند يا با عسل مخلوط کنند و بليسند يا با سرکه بخورند داروي کرم و کرم کدو و در تسکين درد بيماري اعصاب مفيد است . اگر با فيجن و فلفل بخورند و بردارند يا با مرو عسل مخلوط کنند و بردارند حيض را راه مي اندازد .
اگر با عسل و سرکه بخورند کرم ها را بيرون مي آورد .
بول را ريزش مي دهد و قبض است .

«م »

مارچوبه


ديسقوريدوس گويد :بعضي اين گياه را ميان و گاهي اسفاراعس و در بعضي جاها مواقينوس مي گويند و سکاني مي پندارند که اگر شاخ گوسفند نر را خرد و در خاک کنند مارچوبه از آن مي رويد .
مزاج :گرم است و هر چه سخت تر مي شود گرمي آن بيشتر مي شود و شيري از آن مي تراود که بسيار گرم و زبان سوز است .
خاصيت :مارچوبه عموماً و به ويژه مارچوبه سنگلاخي براي باز شدن بندآمدن هاي دروني و به ويژه انسدادهاي کبد و کليه مفيد است و خاصيت زدايندگي دارد .
مفاصل :آب پزش را براي رفع درد پشت و علاج بيماري اعصاب مي خورند .
سر :بيخ مارچوبه را با سرکه يا بيخ و تخم را با هم بپزند در تسکين درد دندان بسيار مؤثر است .
اندام هاي غذا :انسدادهاي کبد را باز مي کند ، داروي يرقان است . کمي دل بهم خوردن در بر دارد .
اندام هاي دفعي :روفس پنداشته است که قبض است .شايد از ادرار آوردنش باشد .ديگري عقيده دارد که آب پخته آن ملين است و اکثريت بر آنند که در علاج قولنج بلغمي و بادي مفيد است .بيخ آب پز مارچوبه ادرار بول مي کند .عسرالبول را از بين مي برد .شهوت انگيز است . در دشواري بارداري کمک مي نمايد .تخم آن را بردارند (شياف کنند ) حيض را راه مي اندازد و بستگي هاي کليه را باز مي نمايد .
زهرها :با آب انگور کهنه بپزند پادزهر رتيل است و پخته آن سگ را مي کشد .

ماميثا


بلوط مانندهايي است زرد رنگ مايل به سياهي و زودشکن . تلخ است و ترکيبي از گوهر آبي و خاکي دارد . سردي آبي اش زياد نيست و هم مزاج آب آبگيرها است .
اين گياه اکثراً در بلندي ها مي رويد و ريشه اش بسيار تند بو ، تلخ مزه و افشره اش به رنگ زعفران است .
مزاج :سرد و خشک
خاصيت :گيرنده ولي ملايم .
ورم و جوش :در علاج ورم گرم و پر مايه مفيد است . باد سرخ کم و ناتوان را در بدن هاي سخت شفا مي دهد . اما شايسته بدنهاي کوچک و نرم نيست زيرا بسيار خشکاننده است .
چشم : درد چشمي را که در مرحله اول باشد شفا مي دهد .

ماش دارو


اين گياه شاخه هاي باريک سرخ مايل به سياهي يا سبز است . گلش سرخ تيره و تلخ مزه و کمي گيرنده است يا تند مزه است و تلخ نيست .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت : باز کننده ، زداينده ، در پاک نمودن اندام هاي داخلي بسيار مؤثر و نيرويي اسهال کننده هم دارد .
ورم و جوش :ورم سخت را نرم مي کند و به ويژه علاج ورم پستان است .
زخم و قرحه :با عسل ضماد شود زخم ها را بهم مي آورد و زخم گنديده را از ميان بر مي دارد .
مفاصل :داروي بيماري اعصاب و اگر با عسل باشد بهتر است .
اندام هاي غذا :داروي بيماري هاي کبد است و بند آمدن هاي کبد را باز مي کند .
علاج طحال و يرقان سودايي است به شرطي که هفت روز پياپي بخورند .
اندام هاي دفعي :راه بندان زهدان را باز مي کند . بي اختياري ادرار را از بين مي برد .
بول و حيض را راه مي اندازد .علاج درد گرده است .
اگر با عسل فرزجه بشود زهدان را مي پالايد . اگر دو مثقال از اين دارو با عسل يا انجير شياف گردد بلغم را مي راند .
زهرها : پادزهر سمي است که بعضي آن را (اورقطون )مي نامند .

ماهي


در انتخاب ماهي بايد دقت کرد که بسيار بزرگ و کلفت و سخت گوشت نباشد . بسيار خشک و بسيار چرب خوب نيستند . ماهي هاي دريايي عموماً خوب و گوشت لطيف دارند و در ميان آنها هر آنچه پناهگاهش کنار آبهاي سنگي و گردشگاهش آبخيزهاي پر حرکت است بهتر است .
مزاج :همه انواع ماهي سرد و تر هستند .ماهي شور گرم و خشک است .خاصيت :ماهي تازه بلغم آبکي بوجود مي آورد . اعصاب را سستي مي دهد . تنها با معده اي سازگار است که بسيار گرم باشد و خوني که از او توليد مي شود رقيق است .
زخم و قرحه :سر ماهي هاي خشکيده را در آفتاب بسوزانند ، سوخته اش گوشت زياد زخم را بر مي کند . سرايت زخم را منع مي کند . زگيل ها را از بين مي برد .
آب پز ماهي شور زخم هاي گنديده را شستشو مي دهد و در علاج آنها مفيد است .
مفاصل :با آب پز ماهي شور چندين بار وارد کردن به بدن (آمپول و شياف و...) کنند در علاج درد سرين بسيار مفيد است . آب پز ماهي تازه اعصاب را سست مي کند .
سر :ماهي هاي ريزي که شاميان آن را حير (صيدا ) مي گويند اگر از آنها آبکامه تهيه شود و بدان مزمزه کنند زخم هاي پليد دهان شفا مي يابد . لرز ماهي زنده را نزديک سر دردمند کنند سر را کرخ مي کند و احساس درد از بين مي رود .
چشم :پوست نوعي ماهي را بر پلک گر شده بمالند مفيد است .پوست سيفانوس را مي سوزانند ، يکي از داروهاي چشم بشمار مي آيد . چنان که اگر با نمک مخلوط باشد و در چشم بکشند ناخنه را از بين مي برد .
خوردن ماهي سرخ کرده سبب تم چشم مي شود .
سينه :جري تازه و نمک سود در تنقيه و قصبه الريه و صاف نمودن صدا مفيد است .سر ماهي هاي خشک شده نمک سود ، داروي آماس زبان کوچک است . ماده سر يشمي ماهي را در سوپ بريزند و بخورند مانع خون بر آوردن است .
سر ماهي هاي ريز نمک سود در آفتاب خشکيده در علاج ترک هاي اطراف مقعد بسيار سودمند است . گوشت ماهي اگر تازه باشد و به گرمي بخورند غريزه جنسي را زياد مي کند .کسي که تازه به زخم روده گرفتار آمده در آب پز نمکين ملخ دريايي نمک سود بنشيند بسيار سود مي بيند .
زهرها :سوخته سرماهي در آفتاب خشکيده نمک سود ، برگزيده سگ هار و جاي نيش کژدم بگذارند مفيد است .

ماه پروين


تکه هايي است شبيه زراوند و از آن باريک تر است . در تأثير بعضي همانند زراوند و از آن قوي تر است . با بيش هم رستنگاه است و بيش در همسايگي آن قوت خود را بسيار از دست مي دهد .
ماسرجويه گويد :قوت ماه پروين چون قوت گياه درونه و از درونه ناتوان تر است .
زهرها :پادزهر همه سم ها است . از مار گرفته تا بيش و غيره .

ماهودانه


ماهودانه را حب الملوک نيز مي گويند . درختش را در مملکت ما ، سيستان مي نامند .برگ هايش به ماهي هاي ريز مي مانند که به درازاي يک انگشت باشند .
مزاج :گرم و خشک
مفاصل :مسهل است و از اسهالي که مي دهد علاج درد مفاصل و نقرس و بيماري اعصاب است .
اندام هاي غذا :در علاج استسقا مفيد است .

مازو


مازو ثمر در درختي است بسيار بزرگ که در بعضي اماکن موجود است .
مازو دو نوع است :يکي سبز ، شاداب ، کوچک حجم ، دندانه دار و بي سوراخ که آن را مازوي سبز هم مي گويند .
نوع دوم صاف و سبک و داراي سوراخ است .
مازوي خوب آن است که کال ،سنگين وزن و سخت باشد . مازوي زرد و سست و سبک قوتش کم است و بر اخگر نهي مي سوزد .
مزاج :سرد و خشک
خاصيت :بسيار قبض و رطوبت ها را از جريان باز مي دارد و گوهر سرد خاکي دارد .
آرايش: آب و آب پز مازو رنگ مشک مو است .
زخم و قرحه :با سرکه بر ( بيماري ويروسي ) مالند قوبا را از بين مي برد .
سائيده مازو را بر گوشت سست و زائد پاشند مي گدازد .
سر :رطوبت هاي تباه را به زبان و لثه نمي دهد . داروي زخم دهان و به ويژه اگر با سرکه باشد در شفا دادن زخم دهان کودکان بسيار سودمند است و اگر بر دندان کرم خورده بگذارند سود مي بينند .
اندام هاي راننده :سائيده مازو را در آب حل کنند و بخورند علاج زخم روده و اسهال هميشگي است و اگر با غذا مخلوط کنند باز در علاج اسهال مزمن مفيد است .

مازيون (هفت برگ )


از گياهان بزرگ شيردار است و بر دو نوع :يکي برگش بزرگ و نازک و ديگري کوچک و ستبر است .نوع اول بهتر است و اگر نوعش سياه باشد کم قاتل است .
بهترينش آن است که برگ زياد دارد و برگ ها به برگ درخت زيتون شبيهند و لطيف تر .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :زداينده ، پاک کننده و پوست کن است و بسيار تند .
آرايش:هر نوع از آن را که با گوگرد مخلوط کنند و بر پوست بمالند علاج لک و پيس و کک و مک و لکه هاي سفيد پوست است .
زخم و قرحه :همه انواع آن که با عسل مخلوط شوند بيماري ويروسي و زخم پليد را درمان مي کند .
سر : آب پز آن و بخصوص آب پز نوع سياهرنگ آن در دهان بگردانند درد دندان تسکين مي يابد .مازيون را با فلفل و موم عجين کنند و تکه اي از آن بر دندان دردمند بچسبانند سود مي بينند .
اندام هاي غذا:مازريون براي کبد بسيار بد است.
اندام هاي دفعي :مازريون و به ويژه آنچه از گياه سبزش که در وقت گل دادن است مي گيرند ماده آبکي را بيرون مي دهد .
زهرها :مازريون را همراه آب انگور کهنه بنوشند پادزهر حشرات است . مازريون سياه را که سم قاتل است اگر با قاوت مخلوط کنند و به وسيله ي آب و روغن زيتون عجين کنند موش و سگ و خوک را مي کشد .
آدمي دچار افسردگي و استفراغ و اسهال شديد شده و مي ميرد .

محلب


آلوبالوي تلخ ، بهترينش سفيد رنگ صاف مرواريدي است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :زداينده ، لطيف ، تحليل برنده و مسکن درد است .
مفاصل :در علاج پهلو درد و درد پشت داروي خوبي است .
اندام هاي تنفسي :با عسل آب بخورند در غش کردن سودمند است . داروي قولنج و سنگ کليه و سنگ مثانه است .

مر


صمغي است که خالص و تقلبي دارد بهترينش آن است که رنگش به سياهي و سرخي مي زند .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :باز کن ، بادشکن ، گيرنده ، چسبنده و نرم کننده است .
آرايش: اگر مر با روغن آس و لادن مخلوط باشد مو را قوي و پرپشت مي گرداند .اثر زخم را از بين مي برد . اگر مر را در دهان گيرند بوي دهان را خوش مي کند .گند دهان را مي زدايد . مر مخلوط با زاج بلوري بوي گند زير بغل را مي زدايد .مر با عسل و دارچين ختايي داروي زگيل است .
ورم و جوش :علاج ورم بلغمي است .
زخم و قرحه :زخم را بهم مي آورد . استخوان لخت را مي پوشاند . با سرکه داروي قوبا است و زخم هاي گنديده را شفا مي بخشد .
مفاصل :مر با صدفه خوراکي معجون شود و بر درد و زخم اندام هاي کرکي مانند گوش و غيره بمالند شفا مي دهد .
سر :سردرد مي آورد . مر مخلوط با آب انگور کهنه و روغن زيتون را در دهان بگردانند دندان ها را نيرومند و محکم مي کند ، کرم خوردگي را از بين مي برد . لثه را محکم مي کند . رطوبت لثه را بر مي چيند . گرد مر را بر زخم سر بپاشند زخم را خشک مي کند .سوراخ بيني را با مر بيندايند آبريزي هاي هميشگي را قطع مي کند .
چشم :اثر زخم را در چشم از بين مي برد ، زخم چشم را پر مي کند ، سفيدي را مي زدايد .زري پلک را از بين مي برد . چرک و ريم چشم را بدون هيچ آزاري از بين مي برد .
اندام هاي نفس و سينه :در معالجه سرفه مزمن و مرطوب ، سرماخوردگي ،تنگ نفسي و بلند نفسي و پهلو درد مفيد است زيرا به لطافت و ملايم مي زدايد و زبر نمي کند .صدا را صاف مي کند .زير زبان بگذارند و آب را قورت دهند زبري گلو را بر طرف سازد .
اندام هاي غذا :مر خالص درعلاج سست شدن معده ، آب زرد و باد کردن معده سودمند است .
مر به ويژه اگر با آب سداب يا آب خاراگوش يا آب لوبيا گرگي حقنه شود ، حيض را ريزش مي دهد .تلخي که در آن است سبب بيرون راندن کرم و کرم کدو مي شود .بهم آمدن دهانه زهدان را نرم مي کند .
به اندازه ي يک باقلي مر بخورند داروي زخم روده ، پوست اندازي روده ، و اسهال است .
تب ها :به اندازه ي يک دانه باقلا با فلفل خورده شود ، تب لرز را که در اوايل باشد از بين مي برد .
زهرها :با آب انگور کهنه خورده شود پادزهر کژدم است .

مرغ و خروس


محتاج به معرفي نيست .آبگوشت خروس پير خاصيت بسيار دارد .
بهترين گوشت خروس گوشت خروسي است که هنوز نمي خواند و بهترين گوشت مرغ گوشت مرغي است که تخم نگذاشته است و هر چه پيرتر بدتر است .
مزاج :پيه جوجه از پيه مرغ بزرگ گرم تر است .
مفاصل :سوپ خروس با شبت و نمک درد مفاصل و لرزش را از بين مي برد .
سر :گوشت مرغ جوان عقل را زياد مي کند ، مغز مرغ خون دماغي را که از پرده مغز آمده باز مي دارد .
سينه :سوپ خروس داروي برنشيت است .
گوشت مرغ صدا را صفا مي دهد .سوپ خروس پير با شبت و کاجيره همه اين فوائد را در بردارد سوپ ساده جوجه التهاب معده را فرو مي نشاند .
اندام هاي غذا :آبگوشت خروس درد معده را که از باد باشد برطرف
مي کند.
اندام هاي دفعي :آبگوشت خروس پير همراه شبت و بسپايک بهترين علاج قولنج است .گوشت مرغ جوان آب پشت را فزوني مي دهد . آبگوشت مرغ جوان همراه بسپايک باشد سودا را بيرون مي ريزد و اگر با کاجيره باشد بلغم را بيرون مي آورد .با داروهاي قابض مخلوط کنند خراش روده را علاج است .با شير باشد داروي زخم مثانه مي باشد .
تب ها :آبگوشت خروس علاج تب هاي مزمن است .
زهرها :قلب مرغ يا خروس را بشکافند و بر جاي نيش حشرات سمي بگذارند و هر يک ساعت عوض کنند از اثر سم مي کاهد .کساني که سم خورده اند گوشت خروس يا مرغ را با شبت و نمک بپزند و آنقدر بخورند تا قي کنند تأثير سم را باز مي دارد .

مريم نخودي


شاخه هايش با برگهاي به زمين نزديک و به ستبري ريحان و بزرگتر است .
رنگش سبز و يونانيان اين گياه را بلوط زميني مي گويند . زيرا برگهاي ريزش به برگ بلوط شبيه است و تلخ مزه اند .بيخ اين گياه به رنگ ارغواني مي زند .بايد همين که تخم در آن پيدا شد چيده شود .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :بازکننده ، تکه کننده ، لطافت بخش و گرمي رسان است .
زخم و قرحه :همراه عسل زخم هاي مزمن را پاک مي نمايد .
مفاصل :سبز يا آب پز را بخورند در گسستگي ماهيچه مفيد و شربت آن ترنجيدگي را سر حال مي آورد و تا کهنه تر گردد مفيدتر است .
چشم :حب از آن مي سازند و مي خشکانند و براي مداواي زخم چشم به کار مي برند .اين دارو را در روغن زيتون بجوشانند يا بسايند و گردش را در چشم بکشند آب ريزي هميشگي چشم را درمان مي نمايد .
سينه :سرفه مزمن را چاره مي کند .
اندام هاي غذا :کلفتي طحال را لاغر مي کند .داروي يرقان سودايي است .شربت آن براي رفع سوء هضم بهترين دارو است .
استسقا را در اولين مرحله علاج مي نمايد و تا کهنه تر باشد مؤثرتر است .
اندام هاي دفعي :بول و حيض را ريزش مي دهد .
زهرها :ضمادش پادزهر حشرات سمي است .

مرزنگوش


مزاج :گرم و خشک است .
خاصيت :لطيف ، بازکن و گدازنده .روغن مرزنگوش گرمي مي دهد و مسهل است و تند مزاج .
آرايش:آب مرزنگوش را در ابزار حجامت مي ريزند و بعد از حجامت بر پوست مي مالند سپيدي هايي که از برش تيغ حجامت بوجود آمده از بين مي رود .
خشکيده مرزنگوش را با عسل مخلوط کنند و بر پوست بمالند لکه هاي سياه خوني و لکه هاي سبز رنگ خوني را بر مي دارد و به ويژه براي زدودن لکه هاي خوني زير چشم بسيار مفيد است .
ورم و جوش :بر ورم بلغمي بمالند مفيد است .
مفاصل :در مرهم موم و روغن گل مفيد است و پيچش مفاصل را علاج مي کند .درد پشت و بيخ ران را تسکين مي دهد .با عسل علاج خستگي است.
روغن مرزنگوش فلج را چه آن فلجي که گردن را به سوي عقب کج مي کند و چه غير آن باشد مداوا مي کند .
سر :راه بندان مغز را باز مي کند ، سردرد عادي يا سودايي ، رطوبت باد متراکم ، چاره اش با مرزنگوش است .
قطره هايي از آن را در گوش بچکانند درد گوش آرام مي گيرد . فتيله را به روغن آن آغشته کنند و در گوش بمالند گوش را از گرفتگي مي رهاند .
اندام هاي غذا :آب پز مرزنگوش در علاج استسقا سودمند است .
اندام هاي دفعي :آب پز آن داروي بي اختياري ادرار و پيچش و درد روده است . روغنش گرمي بخش و نرمي بخش است و در بهم آمدن دهانه زهدان که در راه حقنه شدن است مفيد است .
زهرها :با سرکه باشد پادزهر نيش کژدم است .

مشو


در دارويي بودن به عدس شبيه و از عدس دير هضم تر است .
مزاج :معتدل و مايل به خشکي است .
خاصيت :همچون عدس قبض است و سبب سودا مي شود .
مفاصل :براي مفاصل خوب است و ضماد آن فتق و آب در بيضه آمدن کودک را شفا مي دهد .
اندام هاي دفعي :قبوضيت مي آورد .

مشک


نافه حيواني است که به آهو شبيه است يا خود نوعي از آهو است که دو دندان پيشينش به سوي داخل خم شده اند و به دو شاخ شبيه هستند .
مشک آهوي تبت خوب است و مي گويند مشک آهوي چين و جر جيراول است و در درجه ي دوم مشک آهوي هندي است .
مشک آهويي بسيار خوب است که از گياه بهمنين و سنبل بخورد و در درجه ي دوم مشکي است که آهوي آن مر خورده باشد .از حيث رنگ و بو زرد شکوفه آسا بهترين است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :لطيف و توان بخش است .
چشم :ديده را نيرو مي دهد . رطوبت هاي چشم را از بين مي برد و سپيدي نازک چشم را مي برد .
نفس کش و سينه :شادي آور و توان بخش دل است . ضد تپش و بيماري ترس است .
زهرها :پادزهر است و به ويژه گزند «بيش »را خنثي مي کند .

مشک چوپان


مزاج :گرم و خشک
خاصيت :لطيف و تلخ است .
آرايش : سوخته مشک چوپان که با روغن کرچک يا روغن ترب يا روغن زيتون باشد علاج ، کم مويي است . در زود بر آوردن موي ريش مفيد است . لثه سست را محکم مي کند .
ورم و جوش :ورم بلغمي را نرم مي کند . اگر با به بپزند ورم بسيار سرسخت را تحليل مي برد .
زخم و قرحه :تا سبز است براي زخم خوب نيست و سوزش دارد .
مفاصل : آب پزش داروي گسستگي در ماهيچه است و عرق النساي وخيم و کهنه را شفا دهد .
سر :با روغن زيتون بپزد سر را گرم مي کند و سردي را از سر مي زدايد. اندام هاي راننده :حيض را ريزش مي دهد . سنگ گرده و آبدان را خرد مي کند .
زهرها :چون فرش زير انداز باشد حشرات را مي گريزاند .

مشک زمين


ديسقوريدوس گويد :بين گياهي است که برگ هايش به رنگ گندنا شبيه ليکن از آن بلندتر و نازک تر و سفت تر است .بوي خوش دارد و به تلخ مزگي مي زند .بهترينش آن است که متراکم ، سنگين ، در کوبيدن سخت ، خوشبو و کوتاه شاخه باشد که بسيار تندمزه و در مرهم ها وارد است .
آرايش:رنگ را زيبا و بوي دهان را خوش مي کند و چنانکه مي گويند هندي اش مو را مي سترد .
ورم و جوش :دمل هاي صعب العلاج را علاج مي کند ، در معالجه ورم هاي اليافي و خوره مفيد است .
مفاصل :با روغن دانه بن (ميوه درخت سقز )داروي پهلو درد است و پشت را محکم مي کند . زياد به کار بردنش جذام مي آورد .
سر :در علاج گنديدگي بيني ، دهان ، زخم ، جوش هاي دهان و سستي لثه مفيد است و زخم هاي خوره اي دهان را مداوا مي کند .
براي تقويت هوش بسيار خوب است . سنگ را از بين مي برد . در چکميزک سودمند است .در علاج بواسير و بهم آمدن دهانه زهدان و استسقا مفيد است .
تب ها :در تب هاي کهنه داروي خوبي است .
زهرها :پادزهر نيش عقرب و حشرات است .

مشک طرامشير


شاخه هايي دارد که به شاخه ريحان سبز شبيه است . خشکيده آن نخست هيچ مزه اي ندارد و بويش آن قدرها نيست .ليکن بعد مزه آن تلخ و تند مي شود .
اگر گله از اين گياه بچرد ادرارش خوني مي شود .در تأثير درماني کار پونه را انجام مي دهد و از پونه بسيار قوي تر است .
مزاج :گرم و خشک
اندام هاي تنفسي :رطوبت هاي لزج را از سينه و شش بيرون مي راند .
اندام هاي غذا :خوردنش در غش کردن و افسردگي سودمند است .
اندام هاي دفعي :در ريزش دادن بول و حيض بسيار کاري است . گاهي از اثر آن خون ادرار مي کنند .شربت از اين گياه خون بعد از زايمان را بيرون مي دهد .

مصطکي


درخت مصطکي مزاج مرکب از کمي آبي و بسيار خاکي و دو نوع است . مصطکي رومي که سفيد رنگ و مصطکي نبطي که به سياهي مايل است .
مصطکي از کندر لطيف تر و سودمندتر است و بهترينش سفيد رنگ پاک و بي آلايش و براق است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :گيرنده و گدازنده است .از ثمر اين درخت روغني مي گيرند که بسيار گيرنده است .
ورم و جوش :در علاج ورم دروني سودمند است و نوع سياه رنگ نبطي مفيدتر است .
زخم و قرحه :افشره و آب پز برگ درخت مصطکي جوش هاي ساري را از سرايت باز مي دارد .
آب پز و افشره برگ آن را بر زخم بمالند گوشت را باز مي روياند . بر شکسته استخوان بپاشند بهم مي آورد .
سر:جويدن مصطکي سر را از بلغم پاک مي کند .در دهان گردانيدنش لثه را محکم مي کند .
چشم :مژه برگشته را مصطکي مي چسبانند .
اندام هاي تنفسي :مصطکي و به ويژه آب پزش بيخ و پوست درختش در علاج سرفه و خون بر آوردن سودمند است .
اندام هاي غذا :تقويت کبد و روده مي کند ، اشتها را باز مي کند ، در بهبود بخشيدن به معده و کبد بسيار زود اثر است .
اندام هاي دفعي :کبد و روده را محکم مي کند .علاج ورم کبد و روده است .
آب پز بيخ و پوستش بهم خوردن عادت ماهيانه را تنظيم مي کند .آب پز برگ و خود برگش علاج خونريزي زهدان و دردهاي زهدان و رطوبت هاي زهدان و برآمدگي زهدان و مقعد است .
روغن درخت مصطکي و تخم ثمرش نيز همين تأثير را دارند .

مغز


بهترين آن مغز پرنده و به ويژه مغز پرندگان کوهي است و در ميان حيوانات اهلي اول مغز شتر و در درجه ي دوم مغز گوساله بهترين است .
مزاج :سرد و تر
خاصيت :بلغم و خلط هاي متراکم بوجود مي آورد .
سر :مغز مرغ خانگي در بازداشتن خون دماغي که از حجاب مغز باشد مفيد است .مغز شتر اگر بخشکد و با سرکه آب انگور کهنه بخورند داروي صرع است .
اندام هاي غذا :هنگام هضم شدن دل بهم مي خورد . مغز دير هضم است .
اندام هاي دفعي :ملين است .مغز اردک از داروهاي آماس مقعد است .
زهرها :خوردن مغز اثر سم خورده و نيش حشرات موذي را خنثي مي کند. بهترين مخ به ترتيب اولويت مخ :گوساله ، گوزن ، گاو نر ، بز و گوسفند است .
مغز بز نر گشن و مغز گاو نر گشتي از ساير مخ ها خشک تر است .
مخ استخوان دست و پا از مخ سر چرب تر است .
خاصيت :گرمي بخش ، نرمي بخش ، زداينده و اگر با اشتها بخورند بسيار غذايي است .
ورم و جوش :مخ گوساله و گوزن و امثال آنها در علاج سخت و سفت شده ها داروي خوبي است .اما مخ بز نر و کل و همانند آنها خشک است و فايده اي ندارد .
اندام هاي غذا :اشتها را از بين مي برد ، بايد مخ را با غذا و ادويه جات بخورند .
اندام هاي دفعي :مخ هاي پسنديده را فرزجه کنند و به زهدان فرو کنند سختي زهدان را نرم مي کند .
زهرها :گويند ماليدن تن به مخ گوزن حشرات را دور مي سازد .

مغيلان


از تيره درختچه هاي خاردار بيابان و مشهور است .
مزاج :سرد و خشک
خاصيت درماني :گيرنده است و هر جرياني را باز مي دارد و مانع خونريزي هم مي شود .
اندام هاي تنفسي :مانع بالا آوردن خون مي شود .
اندام هاي دفعي :سيلان رحم را قطع مي نمايد .

مو


تکه هاي مختلف الشکل است که همرنگ قاو (نوعي قارچ ) مي باشد .
بهترينش سفيد رنگ زود گداز و بي آلايش است .
مزاج :گرم و خشک
خاصيت :لطي، زداينده ، بازکننده ، هم قوت سنبل است و از سنبل گرم تر و گيرنده تر .
مفاصل :بخورند يا بر بدن بمالند درد مفاصل را تسکين مي دهد .
سر :از آنجا که داراي رطوبت خام زائد است زياد به کار بردنش سردرد به بار مي آورد .
اندام هاي غذا :در مداواي درد سرد کبد و بادکردگي کبد مفيد است . اندام هاي دفعي:خوردن و ضمادش عسرالبول را درمان مي کند .مو در معالجه درد مثانه ،جمع آمدن ريختني ها در مثانه ،سودمند است .حيض را ريزش مي دهد .خوردن و نشستن در آب پز آن درد زهدان را بر طرف مي کند .
قرقر و پيچ و درد روده و باد را از بين مي برد .

موم


موم صاف از ديوار خانه زنبور عسل است که در آن تخم مي گذارد و عسل را نگه مي دارد .
مزاج :معتدل است .
خاصيت :نرمش مي دهد . زخم را از چرک و پليدي پاک مي کند و از آنجا که مي چسبد و سوراخها را مي بندد نمناکي عارضي مي دهد .موم در همه مرهم هاي سردي بخش و گرمي دهنده مفيد است .
بدون شک کمي رسانندگي و اندکي گدازندگي را از همسايگي عسل بسيار کسب کرده است .
موم سياهي که اشغال کندو است قوت جاذبه اي دارد که مي تواند پيکان و خارها را ازژرفا بيرون بکشد .لطيف است و کمي پالاينده و بسيار نرم کننده .
ورم و جوش :ورم سخت را نرم مي کند .
زخم :کبره را نرم مي کند و زخم را پر از پليدي مي نمايد .
مفاصل :پي ها را نرمش مي دهد .
سر :موم سياه بوسيله ي بويي که در اوست عطسه آور است .
اندام هاي تنفسي:بر سينه بمالند يا بليسند سينه را نرم مي کند و به ويژه اگر با روغن بنفشه معجون شود بسيار مؤثر است .
شيره گره شده در پستان زنان شيرده را مي گشايد .
اندام هاي دفعي :در علاج زخم روده ده ارزن را در سوپ گاورس يا سوپ برنج مخلوط مي کنند و مي خورند .
زهرها :گويند سم را بر مي کشد .بر زخم تيرهاي زهرآلود مي مالند و هيچ زياني دربر ندارد .

موز


موزکه مشهور است .برگ درخت موز پهن ، دراز و به برگ اختر مي ماند. از روئيدني هاي گرمسيري است .
خاصيت :اندک غذا مي دهد و ملين است .زياد خوردنش بندآور است و در بعي مزاج ها بلغم و صفرا را زياد مي کند .
سينه :داروي سوزش سينه و گلو است .
اندام هاي غذا :بر معده سنگين است .
اندام هاي دفعي :ادرار بول مي کند .با گرده سازگار است .

موميا


موميا قوت قير و زفت با هم مخلوط دارد ولي بسيار منفعت رسان است .
مزاج :گرم است .
خاصيت :لطيف و گدازنده .
ورم و جوش :داروي ورم بلغمي است .
مفاصل :خوردن يا ماليدنش مسکن در برکندگي و شکست و افتادن و ضربه خوردن و فلج و دهن کجي است .
اندام هاي سر :به اندازه ي يک حبه موميا را با آب مرزنگوش به بيني بکشند و عطسه کنند در تسکين سردرد نصفي ،سردرد سرد و صرع و سرگيجه مفيد است يک دانه از آن مقدار يک حبه با جيوه درد گوش را تسکين مي دهد . فتيله اي را با موميا و روغن گل و آب غوره آغشته کنند و در گوش فرو کنند چرک و ريم گوش را قطع مي نمايد .
اندام هاي غذا :يک قيراط موميا در آب زيره و ننه حوا و شاه زيره معده را توان مي بخشد .
اندام هاي دفعي :يک قيراط موميا با شير، داروي زخم ذکر و آبدان است . کمي موميا را با آرد مخلوط کنند و بردارند براي کنترل ادرار مفيد است .
زهرها :دو حبه از موميا با آب پز سه کوهه و انگدان علاج مسموميت است. وزن يک قيراط موميا با آب انگور کهنه خالص ضد کژدم است .
يک قيراط آن با روغن گاوي درد نيش کژدم را دوا مي کند .

موسير


پيازي است کوچک و خوردني که به پياز نرگس شبيه و برگش شبيه برگ تره است و گلش به بنفشه مي ماند .
آرايش:بر لکه ها ي سياه چهره بمالند و در آفتاب بنشينند مفيد است . اثر زخم را از بين مي برد .دهان و زبان را زبر مي گرداند .با زرده تخم مرغ بر زگيل بمالند و با سکنجبين براي علاج زخم هاي شري مفيد است .
زخم و قرحه :ضماد موسير که با سرکه باشد براي چربي وسط ماهيچه ها سازگار است و همين ضماد را در نقرس و درد مفاصل به کار مي برند .
گر تنها موسير را ضماد کنند در پيچش عصب ، ترک هاي ناخن و گوش خوب است و گاهي بدين منظور موسير را با قاوت مخلوط مي کنند و بر سر مي مالند. چشم :موسير خود به خود و با زرده تخم مرغ معالج (طرفه )است و اگر سرکه را به آن اضافه کنند (غرب )را از بين مي برد و براي مداواي هر ورمي در گوشه هاي چشم خوب است .
اندام هاي غذا :موسير سرخ و شيرين با معده سازگار است و ضماد آن که با عسل باشد درد معده را تسکين مي دهد .در مداواي درد معده موسير تلخ بهتر است .غذا را هضم مي نمايد .با موسير قوه غذايي طعام بيشتر مي شود .
اندام هاي دفعي :شهوت انگيز است .

مهر گياه


مزاج :سرد و خشک
خاصيت :مخدر است .
آرايش:لکه سياه پوست را مدت يک هفته با برگ آن و به ويژه با برگ سبز و شاداب آن ماساژ دهند بدون زخم کردن خوب مي شود .
شيره مهر گياه لکه هاي سياه و سفيد پوست را بدون سوزش و گزش بر مي دارد .
ورم و جوش :علاج دمل هاي سخت و دروني و خنازير است .
مفاصل :بيخش که با قاوت باشد و ضماد شود درد مفاصل را از بين مي برد و شايد در معالجه واريس هم مفيد باشد .
سر :چرت آور است و خواب آور است .اگر در آب انگور کهنه بريزند بسيار آرام بخش است .اگر در مقعد شياف کنند مي خوابند .
بو کردنش خواب آور است .اين خاصيت از آن نوع سفيد برگ بي ساقه است که آن را نرينه مي گويند .
زياد استعمال کردن و بو کردن مهرگياه ممکن است به سکته کردن بينجامد و به ويژه آنچه برگش سفيد است اين خاصيت را بيشتر دارد .
چشم :قطره تراوشي آن درد بسيار آزار دهنده چشم را بر طرف مي کند برگش را بر چشم بگذارند درد چشم تسکين يابد .
اندام هاي غذا :مقداري از قطره تراوشي مهر گياه با عسل آب خفيف خورده شود مراره و بلغم را بيرون دهد ولي مقدار زياد آن سم است .
اندام هاي دفعي :شياف آن ادرار بول مي کند .
تخم آن خورده شود زهدان را مي پالايد .
اگر آن را با گوگردي که آتش نديده مخلوط کنند و فرزجه شود خونريزي زهدان قطع مي شود .
شيره مهر گياه بلغم و مراره را بيرون مي راند .
اگر بچه خردسال اشتباهاً مهر گياه بخورد به چنان استفراغ و اسهالي گرفتار مي شود که شايد بميرد .
زهرها :همه انواعش و به ويژه نوعي که برگش سفيد و کوچکتر از بقيه است پادزهر تاجريزي سمي است .
کسي که از مهرگياه مسموم مي شود عوارض خفگي زهدان در او پيدا
مي شود.گونه اش سرخ مي گردد و چشمش بالا مي آيد و باد مي کند .در اين حالت علاجش روغن و عسل است و اگر استفراغ مي کند مفيد است .

ميخک


ازگياهان مرزهاي چين و به ياسمين شبيه است .ليکن سياه است و ميخک ثمر اين گياه است .آنچه شبيه هسته زيتون ، خشک ، خوشبو و خوشمزه است خوب است .
مزاج :گرم و خشک
آرايش:بوي دهان را خوش مي کند .
چشم :ديد را تقويت مي کند ، تم را از چشم مي زدايد .
خوردن و به چشم کشيدنش براي چشم مفيد است .
اندام هاي غذا :تقويت کبد و معده مي کند و در استفراغ و دل بهم آمدن مفيد است .
کلمات کلیدی مطلب : گیاهان دارویی - طب سنتی -
+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 23:33  توسط سید عطار | 

توصیه‌های لازم برای دم کردن

 

گیاهان برای تهیه ماسک!

جوشانده : برای بهره گیری از مواد موثر موجود در ریشه و دانه و پوست تنه درختان باید از جوشانده آنها استفاده کرد تا تاثیر پذیری بیشتری داشته باشد. برای تهیه جوشانده گیاهی باید مقدار تعیین شده ای از گیاه خرد شده را با آب جوش مخلوط نمود و حرارت داد تا بجوشد. سپس آنرا از روی حرارت برداشته و چند دقیقه صبر نموده تا دم بکشد، سپس می توان آنرا صاف نمود و مورد استفاده قرار داد. توجه داشته باشید که مواد باید به آرامی بجوشد تا خواصش ظاهر گردد و هنگام حرارت دادن گیاه ، در ظرف را ببندید، برای این کار بهتر است از ظرف‌های استیل یا نسوز استفاده نمایید. در جوشانده‌های معمولی یا قوی باید گیاه خرد شده را با آب سرد مخلوط نمود و با حرارت جوشاند و سپس آنرا از روی حرارت برداشته تا دم بکشد و پس از صاف کردن می توان مورد استفاده قرار داد.

خیسانده: برای تهیه خیسانده گیاهی ، مقدار معینی از گیاه دارویی خرد شده را در آب سرد ریخته و پس از گذشت شش تا دوازده ساعت، عصاره به دست آمده را مصرف کنید . چنانچه بر اساس نوع دارو ، خیسانده الکلی باشد، باید مقدار معینی از گیاه خرد شده را در الکل ریخت و پس از چند روز مورد استفاده قرار داد.

گیاه در شیر: اگر می خواهید از شیر و گیاه استفاده کنید شیر را گرم نکنید ، یک قاشق غذاخوری گیاه مورد نظر را در یک فنجان شیر سرد بریزید و بگذارید بماند. سپس از آن استفاده کنید.

اسانس: برای ساختن اسانس، ۲۵ گرم از گیاه مورد نظرتان را در یک پیمانه الکل بریزید و بگذارید مدتی بماند.

شیرابه: برای تهیه شیرابه گیاهان دارویی ، باید گیاه تازه را در‌هاون به خوبی بکوبید و سپس آن را داخل یک پارچه تمیز فشار داده تا شیرابه آن خارج شود.

پودر: برای تهیه پودر از گیاهان دارویی باید گیاه خشک شده را خرد کرده و در‌هاون کوبید و از الک ریز عبور و سپس طبق دستور مورد استفاده قرار داد.

عصاره: برای عصاره گیری از گیاهان باید نصف فنجان الکل را در ظرفی در بسته بریزید و ظرف را از گیاه مورد نظر پر کنید و بگذارید یک هفته بماند. پس از آن دوباره مقداری گیاه به آن اضافه کنید و یک هفته دیگر آن را به حال خود بگذارید. مخلوط به دست آمده را از صافی بگذرانید و مورد استفاده قرار دهید. در صورتی که بخواهید عصاره بسیار قوی به دست آورید می توانید نصف قاشق چایخوری عصاره نعناع صحرایی به آن بیافزایید.

ضماد: برای تهیه ضماد میتوانید از یکی دو روش زیر استفاده نمایید:

1.برای تهیه ضماد از گیاهان دارویی، باید ابتدا گیاه خشک شده را دم نمود و سپس آنرا صاف کرد و به صورت کمپرس مورد استفاده قرار داد. در مواردی که کمپرس گرم و مرطوب تجویز شده است، باید گیاه دارویی را در کیسه پارچه ای غیر قابل نفوذ ریخت و آن را در آب جوش قرار داد و سپس به صورت کمپرس مورد استفاده قرار داد.

2.اگر کمپرس گرم و خشک توصیه شده است، باید گیاه خرد شد را داخل کیسه پارچه ای نمود و خشک خشک حرارت داد و سپس به صورت کمپرس روی عضو قرار داد. ۳۰ گرم از گل تازه یا خشک شده و یا اندام گیاه مورد نظر را ساییده و به صورت پودر در آورید، پودر گیاه مورد نظر را در یک فنجان روغن زیتون به مدت ۲۴ ساعت خیس کنید و گاهی آنرا به هم بزنید و با پارچه نازکی آنرا صاف کنید سپس برای مواضع دردناک استفاده کنید. علاوه بر ماساژ دادن عضو یا ضماد فوق باید ضماد برای مدتی روی موضع باقی بماند سپس با پارچه ای خیس و کاملا گرم آنرا پاک کنید. حداقل برای مدت ۱۰ روز ، روزی ۲ بار می توان از ضماد استفاده کرد.

تنتور: از بعضی از قسمت‌های سفت و سخت گیاه مانند ریشه و دانه که بتوان آنرا آسیاب کرد، می توان تنتور موثری برای معالجه بعضی از بیماری‌ها ساخت با رقیق کردن آن، به عنوان داروی موثری مورد استفاده قرار می گیرد. به علاوه این نوع گیاهان فقط در الکل یا سرکه فعال می شوند و آب بر آنها اثر ندارد.

برای تهیه تنتور می توان از روش زیر استفاده کرد:

الکل سفید (اتانول) “cc 300″

آب مقطر و یا آب جوشیده سرد “cc 100″

دانه یا ریشه یا قسمت سخت گیاه مورد نظر ، آسیاب شده ۵۰ گرم
این سه ماده را با یکدیگر مخلوط کنید و به مدت دو هفته در شیشه سربسته در جای گرم و یا زیر آفتاب قرار دهید و گاهی آنرا به هم بزنید (در صورت تمایل می توانید یک قاشق چایخوری گلیسرین نیز به آن اضافه نمایید). معمولا مصرف هر بار تنتور ۱۰ قطره در یک فنجان آب است.
کلمات کلیدی مطلب : ماسک - زیبایی - صورت - گیاهی - دارویی -
+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 23:27  توسط سید عطار | 

نسخه های گیاهی جهت درمان

 

بیماریهای مختلف

توصيه به نوشيدن چاي و نبات در هنگام دل درد، عرق نعنا در هنگام نفخ، جوشانده ريشه شيرين بيان هنگام درد معده و... از جمله اين توصيه‌هاست كه در صندوقچه اسرار هر مادر‌بزرگي پيدا مي‌شود. هرچند كه بسياري اين توصيه‌ها را غير‌علمي مي‌دانند و زياد آنها را جدي نمي‌گيرند اما تاثير برخي از آنها به صورت علمي ثابت شده و تعجب مي‌كنيد اگر بگوييم متخصصان، بسياري از مواد معمولي و طبيعي را در درمان برخي از مشكلات كار‌گشا مي‌دانند. براي امتحان اين نظريه‌ها فقط كافي است درب كابينت آشپزخانه را باز كنيد و اين بار نگاهي علمي به محتويات آن بيندازيد.

خم‌هاي دهاني: چاي بابونه در تسكين درد زخم‌هاي دهاني موثر است. اين نظر دكتر راب هيكس از لندن است كه معتقد است، براي تاثير بهتر بايد اجازه دهيد دم كرده خنك شود و بعد مصرف شود. البته فراموش نكنيد پيش از قورت‌دادن، جوشانده را در دهان بچرخانيد و هر دو ساعت يك بار اين كار را تكرار كنيد. اين گياه حاوي موادي است كه التهاب را برطرف مي‌كند.

عفونت ادراري: دكتر جني بايروم متخصص زنان و زايمان يكي از دانشگاه‌هاي انگليس توصيه مي‌كند براي تسكين درد عفونت دستگاه ادراري نصف قاشق چايخوري جوش شيرين را در 200سي‌سي آب حل كرده، بنوشيد. اين كار باعث كاهش حالت اسيدي ادرار شده و در نتيجه سوزش و درد كمتر مي‌شود. در صورت بروز اولين نشانه‌هاي عفونت اين كار را يك يا 2 بار در روز انجام دهيد.

استفاده از آب آلبالوي خانگي هم در اين مورد توصيه مي‌شود. آب آلبالو حاوي موادي است كه از فعاليت باكتري‌ اي‌كولاي جلوگيري مي‌كند. متخصصان به طور معمول التهاب مثانه را به اين باكتري نسبت مي‌دهند. بنابر‌اين اگر آلبالو را بجوشانيد تا مايع يكنواختي به‌دست آيد و بعد از خنك شدن، آب‌آلبالو را 2 بار در روز ميل كنيد، از دردتان كاسته مي‌شود.

اگزما: اگر اگزما داريد يا از خشكي و خارش پوست رنج مي بريد طبق دستور
دكتر پاول گريفتز از جو دوسر غافل نشويد. اين ماده حاوي تركيبات ضد التهابي به نام آونانتراميد است كه اثر ضد خارش هم دارد.

براي بهره‌گيري از اين خاصيت، كافي است چند قاشق چايخوري جو دوسر را در يك پارچه نخي نازك بريزيد و آن را ببنديد و در وان آبي كه استحمام مي‌كنيد قرار دهيد. روغن زيتون هم براي تسكين اگزما مفيد است چون مواد ضد باكتري دارد و جلوي آسيب ديدن پوست را مي‌گيرد.

زگيل: دكتر مايكل اونيل جراح معتقد است اگر روي زگيل را با قسمت داخلي پوست موز رسيده بپوشانيد به ترميم آن كمك مي‌كند. اين ادعاي اونيل دليل ساده‌اي دارد: درون بخش داخلي پوست موز ماده‌اي به نام موسيليج وجود دارد كه خاصيت ضد ويروس دارد. به اعتقاد اين متخصص اگر هر شب روي زگيل را با قسمت داخلي پوست موز بپوشانيد، پس از مدتي زگيل برطرف مي‌شود.

سركه ماده ديگري است كه دكتر راونايك معتقد است در درمان زگيل كاربرد دارد. اين متخصص دانشگاه شفيلد اسيد سركه را نابود‌كننده بخش‌هاي ويروسي زگيل مي‌داند و مي‌گويد: هر روز حداقل 15 دقيقه ناحيه مبتلا را در سركه رقيق شده فرو ببريد و اين كار را آنقدر تكرار كنيد تا زگيل برطرف شود.

سياتيك: پشت به يك ديوار بايستيد و يك سيب زميني را در ناحيه باسن درست جايي كه درد از آنجا منشأمي‌گيرد قرار دهيد. اين توصيه دكتر رابين شفرد به تمام كساني است كه از درد سياتيك شكايت دارند. وي كه در زمينه درد‌هاي استخواني تخصص دارد، معتقد است وقتي سيب‌زميني را به ديوار فشار مي‌دهيد مثل اهرم بر روي عضله عمل مي‌كند و يك محور ايجاد مي‌كند كه عضله بر روي آن كشش پيدا مي‌كند.

اين روش باعث تسكين درد تنش عضلا‌ني ناشي از سياتيك مي‌شود. عصب سياتيك بزرگترين عصب بدن است كه از طناب نخاعي به سمت هر پا امتداد پيدا مي‌كند. اگر دردتان زياد است هر روز چند بار اين كار را تكرار كنيد.

سرماخوردگي و آنفلوانزا: بسياري از ما تصور مي‌كنيم كه هنگام سرماخوردگي بايد از خوردن ترشي، ادويه‌جات و ... خودداري كنيم، اما دكتر گريفيتز نظريه جالبي دارد كه خلاف اين باورهاي قديمي است. با خوردن مواد ادويه‌دار مثل كاري، مخاط و ترشحات سيلان پيدا مي‌كنند و گرفتگي بيني، عفونت گوش واحتقان ريه تسكين پيدا مي‌كند.

در هنگام سرماخوردگي مصرف سير را هم فراموش نكنيد. سير اثرات ضد ويروسي، ضد قارچي و ضد باكتري دارد و آنتي‌اكسيداني قوي به شمار مي‌رود و به اين دليل در درمان عفونت و تقويت ايمني موثر است.

بوي بدن: بوي بد بدن مشكلي است كه بيشتر در فصل تابستان و هواي گرم موجب عذاب افراد مي شود. در هر حال اين توصيه را براي روز‌هاي گرم سال به خاطر داشته باشيد: يك قاشق چايخوري جوش‌شيرين را زير بغل و روي پاهاي خود بپاشيد. اين ماده يك ضد عرق طبيعي است و ميزان رطوبت طبيعي توليدي بدن را كم مي‌كند.

تب يونجه (آلرژي فصلي): يك چاي كيسه‌اي را در آب سرد خيس كرده و در دستمال كاغذي بپيچيد و بر روي چشمها بگذاريد تا خارش ناشي از آلرژي فصلي و يا سرما خوردگي تسكين پيدا كند. دكتر چارلز سيمناف از دانشگاه منچستر معتقد است اسيد تانيك موجود در چاي در كاهش خارش موثر است. استفاده از وازلين در سوراخ‌هاي بيني هم در اين مورد خالي از فايده نيست.

متخصصان معتقدند از آنجاييكه مواد حساسيت‌زا به وازلين مي‌‌چسبند و وارد بدن نمي‌شوند، نمي‌توانند واكنش حساسيت را شروع كنند. براي بهره‌مندي از اين خاصيت كافي است هر دو ساعت يكبار وازلين باقيمانده را از بيني پاك كنيد و دوباره بيني خود را با وازلين چرب كنيد.

تهوع: زنجبيل حالت تهوع را برطرف مي‌كند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد مصرف تنها يك گرم پود‌ر زنجبيل قبل از سوارشدن در كشتي تا 40 درصد علائم بيماري مسافرت و تا 70 درصد استفراغ را كاهش مي‌دهد. مصرف زنجبيل در رفع تهوع صبحگاهي (ويار) نيز بسيار موثر است. از آنجاكه كاهش قند خون باعث بروز تهوع مي‌شود، به زنان باردار توصيه مي شود از شيريني زنجبيلي استفاده كنند چون در اين صورت قند خون آنها افت نمي‌كند.


آرتريت (التهاب مفصل): عسل و سركه سيب از جمله ضد التهاب‌هاي قوي هستند. بنابراين اگر از درد مفاصل رنج مي‌بريد، يك قاشق مربا خوري عسل را با يك قاشق مربا خوري سركه سيب مخلوط كنيد و اين معجون را صبح‌ها مصرف كنيد تا درد مفاصل ناشي از آرتريت تسكين يابد.

تغيير رنگ دندان‌ها: دكتر فيل استيمر از كلينيك دندانپزشكي لندن توصيه مي‌كند براي پيشگيري از تغيير رنگ دندان‌ها بعد از نوشيدن چاي و قهوه، آدامس فاقد شكر بجويد. آدامس جريان بزاق را زياد مي‌كند و با شست‌وشوي دهان مانع ايجاد لكه مي‌شود.

سردرد: بسيارند كساني كه اگر يك روز نوشيدن چاي را فراموش كنند عقوبت ناخوشايندي چون سردرد در انتظارشان است. اما ظاهرا نوشيدن چاي در درمان سردرد كساني كه به نوشيدن آن عادت ندارند هم مفيد است. دكتر جين كلارك متخصص تغذيه براي درمان سردرد راهكار راحتي دارد؛ با شروع اولين علائم سردرد چاي بنوشيد. اين متخصص عمده علل سردرد را به گشادي يا تنگي عروق خوني مغز نسبت مي‌دهد و معتقد است، كافئين اين تغييرات را برطرف مي‌كند.

جرم گوش: 4 بار در روز چند قطره روغن زيتون را در گوشتان بچكانيد تا جرم گوش نرم شود . دكتر بايروم معتقد است اين ماده از داروهاي موجود براي اين منظور مفيدتر است.
دندان درد: اگر مي‌خواهيد دندان درد شما فورا خوب شود پنبه را به عصاره گل ميخك آغشته كرده و روي دندان دردناك خود بگذاريد. البته دقت كنيد اين ماده بيش از دو دقيقه روي دندان نماند چون باعث التهاب لثه مي‌شود . پزشكان آلماني از اين گياه داروي بي‌حسي تهيه كرده‌اند.

درد پشت: براي تسكين درد پشت ، وردنه را روي زمين گذاشته و در حالي‌كه پشتتان را روي آن گذاشته‌ايد دراز بكشيد. به اين ترتيب ورد نه بين شانه‌ها قرار گرفته و به صورت شكل T انگليسي عمود بر نخاع قرار مي‌گيرد. اگر بدنتان را روي آن به حالت بالا و پايين حركت دهيد باعث تسكين تنش عضلاني مي‌شود.
+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 23:22  توسط سید عطار | 

سياتيک چيست؟(عرق النساء)

 

Sciatica

 

سياتيک

سياتيک واژه‌اي است که به درد قسمت‌ تحتاني کمر با انتشار به

باسن، ران و قسمت پاييني پا اطلاق مي ‌شود. اين درد اغلب با کرختي يا ضعف پاها همراه است....

اين درد ممکن است ناگهاني ايجاد شده و از چند روز تا چند هفته ادامه پيدا کند.

سياتيک به دلايل مختلفي که منجر به فشار يا آسيب به اعصابي که از کانال نخاعي (فضايي که در آن طناب نخاعي عبور مي ‌کند) خارج مي ‌شوند، ايجاد مي شود.

در منطقه ‌اي در بخش تحتاني کمر رشته‌ هاي عصبي انتهاي نخاعي کنار هم قرار گرفته و عصب سياتيک را تشکيل مي ‌دهند. افرادي که مبتلا به سياتيک هستند معمولا بين 30 تا 50 سال سن دارند. تقريبا 80 تا 90 دردصد از افرادي که سياتيک دارند بدون هيچ مداخله جراحي بهبود پيدا مي‌ کنند.

دلايل بيماري

* اکثر سياتيک ‌ها زماني رخ مي ‌دهند که مرکز ژله مانند ديسک بين مهره‌‌اي به داخل يا بخش مياني ديسک برآمدگي پيدا مي‌ کنند. اين حالت که نام فتق خوانده مي ‌شود، سبب ايجاد فشار به اعصاب قسمت انتهايي کمر يعني جايي مي‌ شود که شاخه ‌اي از طناب نخاعي در آن وجود دارد و يا سبب وارد آمدن فشار به خود اعصاب سياتيک مي ‌شود.

ساير دلايل سياتيک عبارت‌ هستند از:

* آرتريت تخريب ‌کننده به دنبال ساييدگي يا آسيب استخوان‌ هاي مهره‌ اي. اين موضوع مي ‌تواند سبب تنگي نخاع (تنگي کانال نخاعي) شده، که ممکن است اعصابي را که در کانال نخاعي هستند تحت فشار قرار دهد.

* مشکلات عروقي به دنبال ناهنجاري‌ هاي عروق خوني در داخل و اطراف کانال نخاعي.

* به ندرت، وجود تومور در داخل کانال نخاعي، يا تومور مننژ(پرده اطراف طناب نخاعي)، يا در فضاي بين مهره‌ها و طناب نخاعي. رشد تومور ممکن است سبب فشار به طناب نخاعي و اعصابي شود که از آن خارج مي ‌شود.

* ساير دلايل مثل ضربه، عفونت و التهاب هم مي ‌تواند بافت‌ هاي عصبي را تحت تاثير قرار دهد.

تشخيص سياتيک

تشخيص

شرح حال کامل به همراه معاينه جسمي براي تعيين موقعيت و منشا اعصاب ملتهب شده ضروري است.

* عکسبرداري با اشعه X ندرتا لازم است چرا که عکسبرداري نمي ‌تواند فتق را مشخص کند. عکسبرداري با اشعه X مي‌ تواند بيماري اسپونديلوزيس، ديسک‌ هاي تنگ شده يا بيرون زدگي‌ هايي را مشخص کند که ممکن است نشان‌ دهنده تومور نخاعي باشد.

ساير آزمون ‌هاي تشخيص عبارت هستند از:

* تصويربرداري به روش MRI، که تصاويري ايجاد مي ‌کند که مي ‌توان ديسک‌ هاي بين‌ مهره‌اي، رباط‌ ها و عضلات را همانند تومورها مشاهده نمود.

* تصاوير CT اسکن از نخاعي که در آن با استفاده از تزريق ماده حاجب به داخل نخاع، مي ‌توان طناب نخاعي و اعصاب را مشاهده نمود.

درمان

* تسکين درد توسط داروهاي بدون نسخه مثل داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي(مانند بروفن). گاهي يک پزشک ممکن است داروهاي استروئيدي را براي رفع درد تجويز يا تزريق کند تا التهابي که همراه با سياتيک ايجاد شده است کاهش پيدا کند.

* فيزيوتراپي براي تسکين درد و اصلاح مشکلات وضعيتي که سبب تشديد درد مي ‌شوند.

* جراحي زماني انجام مي ‌شود که درمان هاي دارويي و فيزيوتراپي سبب بهبود و يا تسکين علايم نشود و يا در صورتي که مشکلاتي نظير بي اختياري ادرار و مدفوع ايجاد شود.

+ نوشته شده در  جمعه دهم دی 1389ساعت 22:55  توسط سید عطار | 
:رژيم لاغري براي افراد چاق

درمان چاقي موضعي

چه کنيم تا کمر باريک و خوش اندام شويم!؟ ، اين مسئله دغدغه بسياري از دختران و زنان است. بيشتر آقايان ميانسال هم به دنبال راهي هستند تا شکم خود را کوچک کنند ولي در غذا خوردنشان تغيير ندهند.

آيا امکان پذير است؟ راه حل چيست؟

با خوردن غذاهايي که محتواي کالري آنها بيش از نياز بدن ما باشد، اين کالري اضافي به صورت چربي در مناطق سينه، شکم و رانها جمع شده و گاه به صورت گره هايي در زير پوست احساس مي شود نظريات متفاوتي در مورد چگونگي انباشته شدن چربي وجود دارد. بعضي از دانشمندان عقيده دارند اين چربي ها به صورت ساده در بين بافتهاي پيوندي ذخيره مي شوند که در سايت علميDrMirkin.com به اين مطلب اشاره شده است و ديگران بر اين عقيده اند که چربي ها به صورت گلوله هايي هستند که علاوه بر چربي داراي آب و مواد زائد مي باشند و محيط مناسبي براي رشد ميکروبها به شمار مي روند که به آساني و با رژيمهاي لاغري معمولي نيزتحليل نمي روند. در تأييد اين ادعا مي توانيد به مطالبي که در سايتcellasan.nu در رابطه با سلوليت * (چربي اضافي) آورده شده مراجعه کنيد.

چاقي هاي موضعي حتي در سنين 13 يا14 سالگي هم ديده مي شوند ولي با شروع قاعدگي در زنان و ترشح بيشتر هورمون استروژن و پروژسترون بيشتر بروز مي کنند.

مسأله ارث در ايجاد چاقي موضعي تأثيري ندارد بلکه اين شرايط زندگي و زياده روي ما است که آنرا به وجود مي آورد.

کسانيکه به صورت بي رويه از قرصهاي ضد بارداري، آرام بخش، مسکن و قرصهاي ضد اشتها مصرف مي کنند، پس از مدتي ممکن است دچار چاقي موضعي شوند.

اما چگونه چاقي موضعي را از بين ببريم؟ يا به عبارتي کمر باريک شويم.

بر اساس کتاب "درمان چاقي موضعي" ** ، درمان چاقي موضعي شش اصل دارد.

رژيم غذايي مخصوص

دفع مواد زائد

تنفس صحيح و رساندن اکسيژن

ورزش

ماساژ

آرامش رواني

اکنون به ترتيب به توضيح اين موارد مي پردازيم:

اول : رژيم غذايي درست

يک رژيم لاغري با کالري معين + حذف مواد غذايي مضر

نکته اساسي در لاغر شدن « اراده » است . اراده در « نه » گفتن به غذاهاي خوشمزه....

مواد غذايي که بايد بخوريد

مقدار

غذاهايي که بايد تا حد امکان محدود شود

شير و ماست کم چربي

2 ليوان در روز

شکر و قند ( حتي المقدور محدود شود )

پنير کم چربي و کم نمک ( پنير ليقوان پرچربي است )

روزانه 30 گرم

انواع و اقسام شيريني ها خصوصاً شيريني خامه اي

دوغ کم نمک بجاي نوشابه

غذاهاي سرخ کرده

ميوه ها (انواع مختلف)

ترجيحاً به صورت خام و با پوست

3 تا 4 عدد روزانه

شکلات

نوشابه، ژله

ميوه هاي خشک شده مثل برگه، انجير خشک و کشمش

تا 10 عدد روزانه

روغن حيواني

سبزي ها

سبزي خوردن ، سبزي هاي سالادي و سبزيجات پخته

5-3 پيش دستي در روز

کره و خامه (به ميزان کم مفيد است ولي بيش از نياز نبايد مصرف شود)

سس مايونز و کچاپ

گوشت هاي (گوسفند، گوساله و مرغ بدون چربي)

روزانه 150-100 گرم

سوسيس و کالباس

انواع ماهي

هفته اي 1 يا 2 مرتبه

سيب زميني سرخ کرده و چيپس

جگر

هر هفته

نمک و ادويه

برنج

روزانه تا 10 قاشق

خيار شور و ترشي هاي شور

نان(سنگک و بربري بهترين نانهاست)

روزانه 4 تا 6 کف دست

ماهي دودي، پيتزا،بادام، پسته و فندق شور، ماهي تن با روغن و ديگر کنسروها که داراي روغن و نمک زيادي هستند

بيسکويت سبوس دار

قهوه و چاي بيش از اندازه


«غذا بايد سريع الهضم باشد»

نياز انرژي يک فرد عادي به طور متوسط 2000 کيلو کالري در روز است. در افرادي که دچار مشکل چاقي هستند، رژيم لاغري مناسب بر اساس 1500 کالري تنظيم مي شود که فرد حداقل 2 کيلو گرم در ماه کاهش وزن پيدا کند.

نمونه غذايي يک روز بر اساس 1500 کالري

صبحانه: 1 ليوان شير+ 2 کف دست نان سنگک (4 لقمه متوسط) + 30 گرم پنير (يک قوطي کبريت) + 2 عدد گردو

ساعت 10: 1 عدد سيب+ 1 عدد خيار ( يا 2 عدد ميوه فصل ) چاي و چند عدد توت خشک

ناهار: يک سيخ جوجه کباب که داراي 5 تا 6 تکه گوشت است + 10 قاشق برنج که بدون روغن پخته شده است + 1 ليوان دوغ+ 1 پيش دستي سبزي خوردن+ 1 کاسه ماست.

عصرانه: چاي و 2 عدد بيسکويت ساقه طلايي (سبوس دار)

شام: 1 عدد تخم مرغ پخته به همراه 1 قاشق مربا خوري کره + 1 کف دست نان + سالاد يک کاسه بزرگ + 1 قاشق مربا خوري روغن زيتون، آبليمو، فلفل و نمک خيلي کم + 1 کاسه ماست يا 1 ليوان دوغ

«نکاتي در رابطه با غذاها يا مواد غذايي»

ورزش خصوصاً پياده روي يکي از راههاي مفيد سوزاندن انرژي است، پس آنرا ترک نکنيد.

از خوردن غذاهاي آماده در خارج از منزل بپرهيزيد زيرا نمي دانيد در غذا چه وجود دارد مثلاً چه ميزان روغن براي پخت غذا به کار رفته است. حتي المقدور از غذاهايي بخوريد که محتويات آن روشن است مثل کباب برگ به جاي کباب کوبيده.

بهترين راه پخت گوشت و مرغ براي کسانيکه رژيم دارند کباب کردن و بريان کردن در فر يا مايکروفر است. بدين طريق براي پخت، روغن اضافه نمي کني.

آب پز و سفت کردن تخم مرغ نيزبهترين طريقه پخت آن است.

سبزيجات متنوعي در ايران در دسترس ما وجود دارد. خانواده هايي که عادت دارند در کنارغذا سبزي خوردن ميل کنند، هميشه ميزان بالايي ويتامين، املاح و فيبر دريافت مي کنند. ( دريافت فيبر موجب کاهش جذب چربي غذا مي شود ) پس سعي کنيد اين عادت خوب را ترک نکنيد. در عين حال کنار گوشت کباب شده تا مي توانيد گل کلم پخته، اسفناج پخته، هويج و سيب زميني پخته ميل کنيد. ماست و اسفناج از دسرهاي مطبوع و راهي مناسب براي مصرف سبزيجات هستند . سبزيجات داراي کمترين ميزان کالري هستند، کالري آنها حتي يک سوم ميوه هاست. از اينرو مصرف زياد آنها علاوه بر فوائد بسيار تغذيه اي، موجب سيري و مصرف کمتر غذا مي شود .

يک سالاد خوب و لذيذ، پيش غذاي بسيار مناسبي است. سالادي که از کاهو، کلم برگ يا گل کلم، فلفل سبز، گوجه فرنگي، ذرت پخته، خيار و جعفري ريز شده + 1 قاشق ماست و 1 قاشق مربا خوري روغن زيتون + نمک و فلفل کم و سرکه، بهترين و سالم ترين نوع سالاد است. از مصرف سس مايونز با سالاد اجتناب کنيد.

براي شستن سبزيجات آنها را براي مدت طولاني در آب نخيسانيد و براي پخت از مايکروفر يا بخار پز استفاده کنيد، پخت را با مقدار کمي آب در ظرف بسته انجام دهيد.

در صورت تمايل 1 حبه سير در سالاد خود رنده کنيد و از فوائد ضد عفوني کننده و تصفيه کننده آن بهره مند شويد.

در بين روغنهاي خوراکي، روغن مايع، ذرت و آفتابگردان بهترين روغن ها هستند. البته در صورتي که در برابر حرارت زياد قرار نگيرند. مثلاً براي سرخ کردن مواد غذايي، روغن مايع مناسب نيست. روغن حيواني داراي کلسترول و روغنهاي اشباع است که موجب افزايش کلسترول خون و گرفتگي عروق خواهد شد، پس از مصرف آن بپرهيزيد .

مصرف جوانه گندم، پودر جوانه گندم و ماء الشعير بسيار مفيد است .

اگر در بين روز احساس ضعف شديد کرديد، اصلا جاي نگراني نيست. بهترين راه اين است که يک قاشق مربا خوري عسل بخوريد که قند آن سريع جذب شده و موجب بالا رفتن قند خونتان شود. ( حداکثر 2 تا 3 قاشق مربا خوري در روز )

مصرف نمک را به حداقل برسانيد، براي درمان چربي اضافه بدن اين نکته بسيار ضروري است .

روزانه حداقل 8 ليوان آب مصرف کنيد. هر چه با غذا مايعات مصرف نکنيد بهتر است. از 2 ساعت پس از غذا تا وعده غذاي بعدي هر ساعت 1 ليوان آب يا آب ميوه بخوريد .

يک نکته: مصرف يد مي تواند در رفع چربي هاي موضعي ياري رسان باشد. منابع غذايي يد عبارتند از:

ماهي و ميگو، تربچه، هويج، گوجه فرنگي، اسفناج، نخود فرنگي، توت فرنگي، قارچ، ترب، کاهو، سيب زميني، موز، کلم، زرده تخم مرغ، سير و پياز، لوبيا، تره فرنگي، انگور، گلابي و چاي .

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم دی 1389ساعت 23:35  توسط سید عطار | 
خواص چای قرمز یا چای ترش
یا چای مکه

 

 

خواص چای قرمز یا چای ترش

 

 

وقتي دچار بيماري مي‌شويم زندگي براي ما انگار تلخ مي‌شود و بسختي مي‌توانيم عادت‌هاي خود را تغيير دهيم.

 


مثلا با ابتلا به ديابت كم‌كم بايد مصرف چاي و قند را تعديل كنيم. چاي تلخ است و نياز به شيريني دارد. به خود مي‌گوييم: ما به آن عادت كرده‌ايم. اگر چاي نخوريم پس چه بخوريم ؟
خـوشـبـخـتانه نوشيدني‌هاي جايگزين و بسيار مفيدي وجود دارد كه مي‌تواند از نظر آرامش بخشي و رفـع خـسـتـگـي بـراي كـسـانـي كه علاقه‌مند به نوشيدني‌هاي گرم هستند سودمند باشد. چاي ترش از آن جمله است.

 


چاي ترش از گياه (هيبيسكوس) يا رز چيني تهيه مي‌شود كه از گلبرگ و دانه‌هاي آن مي‌توان به عنوان نوشيدني استفاده كرد. چاي هيبيسكوس داراي رنگ قرمز پر رنگ و طعم ترش است.

 


در ميان گياهاني كه نام چاي را به خود گرفته‌اند، چاي قرمز يا چاي ترش كه به آن چاي مكه هم مي‌گويند، به علت رنگ، طعم و خاصيت ويژه‌اي كه دارد، جايگاه مهمي‌ را به خود اختصاص داده است.



در عهدباستان از چاي سرخ به عنوان شاداب‌كننده و رفـع‌كـنـنـده عوارض بيماري‌هاي قلبي استفاده مي‌كردند.



مصرف اين محصول در تعدادي از فرهنگ‌ها مانند چين، مكزيك و حتي اروپا وجود دارد. در سودان و مصر به عنوان يك نوشيدني تشريفاتي در جشن‌هاي رسمي‌ از آن استفاده مي‌كنند.

 

 

نوشيدن اين گياه را مي‌توان به صورت سرد و گرم به همراه مقداري قند يا نبات يا حتي بدون آن به عنوان يك نوشيدني رژيمي‌ مصرف كرد.

 


خواص چاي ترش


نـوشـيـدنـي ايـن گياه كاهش‌دهنده فشار خون، خـنـك‌كـنـنـده بـدن، رقـيـق و تـصـفـيـه‌كـنـنده خون، كـنترل‌كننده كلسترول خون، اختلالات كبدي و صفرايي و همچنين آرام بخشي مناسب مي‌باشد و برعكس چاي كه باعث دفع آهن مي‌شود چاي ترش خود يكي از منابع غني آهن به شمار مي‌آيد.

 



طريقه مصرف چاي ترش


افرادي كه داراي قند، چربي و فشارخون بالا هستند، مي‌توانند يك تا دو نوبت از چاي روزانه خود را به چاي قرمز اختصاص دهند و براي هر بار مصرف، 5 گرم از گل برگ‌هاي چاي قرمز را داخل يك فنجان ريـخـته و سپس آب جوش بر روي آن بريزند و سرپوشي گذاشته، 10 دقيقه بماند تا دم بكشد، سپس صاف كرده و ميل كنيد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم دی 1389ساعت 23:25  توسط سید عطار | 

سه خاصیت مهم چای سفید

نوشیدن چای های مختلف برای سلامتی از بحث هایی است که تازگی ندارد و انواع مختلفی از چای ها وجود دارد که نوشیدن آن ها به طور یقین به این که فردی سالم تر باشید، کمک خواهد کرد.


 

 هزاران سال پیش، چای در بین چینی ها به منظور مراقبت از بیماری های مختلفی که در آن زمان ها، مردم را گرفتار می کرد، استفاده می شد.

یکی از چای هایی که بدین منظور استفاده می شده است، چای سفید بوده است.
چای سفید نیز مثل سایر انواع چای، از گیاه Camellia sinensis به دست می آید؛ اما برگ ها قبل از این که به طور کامل باز شوند، برداشت و چیده می شوند. چای سفید نسبت به سایر چای های سنتی کمیاب تر و گران تر است.

چای سفید مشابه چای سبز تحت فرآوری بسیار اندک و بدون تخمیر حاصل می شود اما تفاوت قابل توجهی در مزه با هم دارند. در واقع طعم چای سفید بسیار لطیف تر و ملایم تر است.

چای سفید دارای فواید زیادی است که بد نیست شما هم از آن ها آگاه باشید. در این متن سعی کرده ایم سه فایده ی حیاتی چای سفید را که برای سلامتی بسیار سودمند است، برای تان توضیح دهیم...

1- غنی از آنتی اکسیدان ها
اولین آن ها این است که چای سفید غنی از آنتی اکسیدان ها است. بدن انسان دائماً در معرض شرایطی است که اکسیداسیون نامیده می شود و کاملاً طبیعی است که ما نیز در معرض آن ها قرار بگیریم.

با این وجود این فرایندها هنگامی که ما مواد غذایی ناسالم می خوریم و یا هنگامی که هوای آلوده ای را نفس می کشیم و یا زمانی که آب آلوده ای را می نوشیم، تسریع می شوند. در نتیجه ی فرایند اکسیداسیون، رادیکال های آزادی در بدن تولید می شود که به بدن ما در سطح سلولی آسیب هایی را وارد می کند

چای سفید
چای سفید آنتی اکسیدان هایی را برای شما فراهم می کند که با این رادیکال های آزاد ترکیب شده و قبل از آن که فرصت کنند فعالیت تخریبی خودشان را انجام دهند، آن ها را به طور امنی از بدن خارج می کند.

2- کمک به کاهش وزن
* یکی دیگر از فواید چای سفید این است که به طور موثری به افزایش متابولیسم بدن و در نتیجه به سوزاندن کالری های اضافه در طول روز کمک می کند.
 
* اخیرا در یکی از تحقیقات انجام شده در آلمان مشخص شد که چای سفید به کاهش وزن از طریق کاهش چربی ها کمک می کند و این خیلی مهم بود؛ نه فقط برای این که چای سفید به تناسب اندام کمک می کرد بلکه به این دلیل که چاقی، مشکلات عدیده ای را برای افراد مبتلا به این عارضه ایجاد می کند که با کاهش وزن می توان بسیاری از آن عوارض را کاهش داد.

در این تحقیق مشخص شد که عصاره ی چای سفید موجب مهار تولید سلول های چربی جدید در افرادی که آن را مصرف کرده بودند شد. از طرفی در تحقیق دیگری نشان داده شد که عصاره ی چای سفید موجب تحریک انتقال چربی ها از سلول های چربی شد.

3- کاهش فشار خون بالا
یکی از مشکلات رایج این روزها در بین مردم، پُرفشاری خون است و خیلی از مردم یا فشار خون بالای کنترل نشده دارند و یا این که تحت درمان هستند، ولی با این حال خیلی خوب کنترل نمی شود.

نوشیدن چای
چای سفید به طور طبیعی فشار خون تان را پایین می آورد و به شما کمک می کند تا در برابر عوارض جانبی داروهای کاهنده ی فشار خون، که همان دِهیدراته شدن می باشد، در امان باشید. چای سفید همچنین به شما کمک می کند که فشار خون تان را به وسیله ی کاهش وزن تان به طور طبیعی نیز کاهش دهید؛ همان طور که در بالا توضیح داده شد.

فواید بی شمار دیگری از نوشیدن مرتب و منظم چای سفید نصیب شما خواهد شد که می توان به اثرات آنتی باکتریایی و آنتی ویروسی آن اشاره کرد و دیگر این که بسیاری از اهداف آرایشی مانند کمک به پاک سازی و سلامت پوست را برآورده می سازد.

آن چه مسلم است این است که نوشیدن یک تا دو فنجان چای سفید به صورت روزانه می تواند فواید بسیار زیادی برای همه ما داشته باشد و این قطعاً ارزش امتحان کردن اش را دارد.

جدای از فوایدی که بر شمردیم، چای سفید دارای طعم منحصر به فردی است که بسیاری از مردم از نوشیدن آن بسیار لذت می برند.
+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم دی 1389ساعت 23:21  توسط سید عطار | 
خواص اعجاب آور چای سبز


خواص اعجاب آور چای سبز

مصرف چای سبز در تعداد انگشت شماری از خانواده ها رایج است اما این اطمینان وجود دارد كه افراد با آگاهی از فواید این چای بیشتر به سمت مصرف این نوشیدنی باارزش جذب می شوند. اخیرا از فواید بسیار چای سبز صحبتهای زیادی می شود و حتی چای را بهترین نوشیدنی پس از آب می دانند. هم چای سیاه و هم چای سبز دارای رنگدانه هایی هستند که اثر کاهش ابتلا به سرطانهای مختلف در آنها دیده شده است. زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد، تنها محتوی نیمی از کافئین یک فنجان قهوه است. با این حال چای بدون کافئین هم وجود دارد.

مردم چین از دیرباز چای سبز را به عنوان یک نوشیدنی دارویی مصرف کرده و می کنند و به دلیل اهمیت ویژه این گیاه، اصول خاصی نیز برای تهیه آن دارند. به تازگی علاوه بر مردم چین، چای سبز در بسیاری از کشورهای جهان طرفداران فراوانی یافته است. دلیل اصلی این استقبال، آشنایی مردم دیگر کشورها با خواص درمانی این نوع نوشیدنی است. هرچند در مواردی توصیه و پیشنهاد مردم به یکدیگر عامل اصلی مصرف برخی مواد غذایی یا نوشیدنیها است اما در مورد چای سبز علاوه بر توصیه دهان به دهان، پژوهشگران نیز خواص دارویی آن را تایید کرده اند. نوشیدن روزانه سه تا چهار فنجان چای سبز مانع از ابتلا به بسیاری از بیماریها می شود. پژوهشگران ۲۵ مورد را به عنوان دلایل اصلی مصرف چای سبز می دانند.

گیاه چای در آب و هوای گرم رشد می كند. برای تولید چای معمولا برگهای كوچكتر و جوانتر انتخاب می شوند. در مجموع سه نوع چای وجود دارد: چای سیاه، چای سبز و چای اولانگ (نوعی چای چینی). مزیت چای سبز بر چایهای دیگر این است كه كمتر تحت تاثیر فرآیند قرار گرفته و تركیبات موجود در آن پایدار باقی مانده است. چای سبز به عنوان یک ترکیب ضدسرطان و آنتی اكسیدان شناخته شده است. تحقیقات نشان می دهد که نوشیدن مرتب چای سبز می تواند در پیشگیری و درمان بیماریهای لاعلاجی مثل سرطان بسیار موثر باشد.

بسیاری از خواص چای سبز مربوط به ماده ای به نام كاتچین است كه فعالیت آنتی اكسیدانی آن بسیار بالا بوده و نسبت به آنتی اكسیدانهای معروفی چون ویتامینهای C و E بسیار قویتر عمل می كند. نوشیدن چای سبز می تواند احتمال ابتلا به بیماریهای مختلف را كاهش دهد؛ از بیماریهای ساده باكتریایی گرفته تا بیماریهای مزمنی چون بیماریهای قلبی، سكته، سرطان، مشکلات دهانی دندانی، و استئوپرز. گیاه چای گل بزرگی است که دارای برگهای همیشه سبز است و همانطور که اشاره شد، چای سبز بومی کشور چین است و در آن کشور بیش از پنج هزار سال مورد مصرف بوده است. امروزه چای در تمامی نقاط آسیا و بخشهایی از خاورمیانه و آفریقا نیز کشت می شود. چای سیاه تخمیر داده می شود و به اندازه چای سبز سالم نیست. چای سبز تخمیر داده نمی شود و چای اولانگ نیمه تخمیر شده است.

مروری بر خواص چای سبز:

پیشگیری و درمان سرطان:

چای سبز حاوی ترکیباتی بنام كاتچین، فیتوکمیکال و پولیفنول است که این ترکیبها نوعی آنتی اکسیدان (Antioxidant) محسوب می شوند. آنتی اکسیدان قابلیت مبارزه با سلولهای سرطانی را داراست. این ترکیب می تواند از رشد سلولها و تومورهای سرطانی جلوگیری کند. میزان شیوع سرطانهایی چون پستان،‌ كولون، ‌پوست، پانكراس و معده در بین افرادی كه چای سبز می نوشند بسیار كمتر است. تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که افرادی که روزانه چای سبز می نوشند خطر ابتلا به سرطان خود را تا حد بسیار زیادی کاهش می دهند.

همچنین اشخاص مبتلا به سرطانهایی نظیر سرطان خون، ریه، معده، سینه و روده که چای سبز می نوشند در درمان بیماری خود کمک عمده ای می کنند. محققیق نوشیدن چای سبز را عاملی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان می دانند چراکه میزان آنتی اکسیدانهای موجود در آن ۱۰۰ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین C و ۲۵ برابر تاثیرگذارتر از ویتامین E است. توجه کنیم که ویتامین C و E به عنوان دو آنتی اکسیدان مهم مطرح هستند. به این ترتیب با نوشیدن چای سبز و دریافت آنتی اکسیدان، بدن در مقابل ابتلا به سرطان مصون می شود. تحقیقات نشان می دهد که در کشورهایی که مردم هر روز چای سبز مصرف می کنند موارد سرطان کمتر بوده است، هرچند بین این دو هیچ رابطه علت و معلولی تایید نشده است. اما چای سیاه فاقد چنین خاصیتی است. حتی اگر به مقدار زیاد چای سیاه مصرف کنید، احتمال ابتلا به سرطان روده، کیسه صفرا و مخاط رحم را افزایش می دهید. به افراد سرطانی نوشیدن دو یا سه فنجان چای سبز در روز پشنهاد می شود. در ژاپن با وجود بالاترین آمار در استعمال سیگار، كمترین مقدار سرطان ریه در آنها مشاهده شده است. مطالعات حاكی از آن است كه مصرف بیشتر چای سبز با كاهش بروز سرطان سینه ارتباط دارد.

جلوگیری از بیماریهای قلبی عروقی:

یکی از عوامل اصلی امراض و حمله های قلبی، وجود کلسترول بالا در خون انسان است. چای سبز علاوه بر ویتامینهای A و C خود، باعث کاهش کلسترول در خون نیز می شود که این موضوع خطر حمله قلبی و امراضی از این دست را پایین می آورد. همچنین مصرف چای سبز می تواند از بروز بیماریهای قلبی عروقی جلوگیری كند. مصرف روزانه پنج فنجان چای سبز یا بیشتر می تواند تا 61 درصد از بروز بیماریهای قلبی بكاهد. وجود رادیكالهای آزاد در سرخرگ می تواند منجر به بروز بیماریهای قلبی عروقی شود. در حالی‌كه كاتچین موجود در چای سبز قادر است از پوشش درونی سرخرگ در برابر رادیكالهای آزاد محافظت كرده و به این وسیله از بروز بیماریهای قلبی جلوگیری كند. در ژاپن با وجود اینكه استعمال سیگار بسیار رایج و معمول است اما كمترین آمار بیماریهای قلبی در آنها گزارش شده است. عده ای دلیل این کاهش را مصرف زیاد چای سبز می دانند. همچنین از آنجاییكه چای سبز موجب كاهش كلسترول بد خون (LDL)، تری‌گلیسیرید و فیبرینوژن (پروتیینی در خون كه در شكلگیری لخته خون نقش دارد) می شود، به این وسیله قادر است از بروز آرترواسكلروز (سخت شدن سرخرگها) پیشگیری كند. با مصرف چای سبز کلسترول خون به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. به این ترتیب می توان با نوشیدن چای سبز میزان کلسترول خون که یکی از شاخصهای مهم ابتلا به بیماریهای قلبی است را کاهش داد. پژوهشگران معتقدند حتی پس از سکته قلبی نیز نوشیدن چای سبز باعث ترمیم سلولهای آسیب دیده رگها و قلب می شود و روند ترمیم سلولها را تسریع می کند. نوشیدن روزانه حداقل سه فنجان چای سبز به بیماران قلبی توصیه می شود.

نكته دیگر این است كه معمولا بعد از حمله قلبی پروتیینهایی در بدن تولید می شود كه مرگ سلولی را به همراه دارد، درحالی كه كاتچین موجود در چای سبز فعالیت این پروتیین را متوقف كرده و به این وسیله سكته های مغزی و قلبی را به حداقل رسانده و سرعت بهبود را افزایش می دهد. یکی از عناصر فعال در چای سبز به اندازه آسپرین از تجمع پلاکتهای خونی جلوگیری می کند که این امر گردش خون را بهبود می بخشد.

کاهش تری گلیسیرید:

كاتچین موجود در چای سبز ‌فعالیت آنزیم لیپاز (آنزیم مسوول هضم چربیها) پانكراس (لوزالمعده) را مهار می كند. در نتیجه، شكسته شدن چربی و تبدیل آن به اجزای قابل جذب با سرعت بسیار كمی صورت می گیرد. با توجه به اینكه افزایش تری‌گلیسیرید خون بعد از مصرف هر وعده غذایی یك ریسك فاكتور در بروز بیماریهای قلبی است، مصرف یك فنجان چای سبز در بین وعده های غذایی روشی مناسب در كاهش تری گلیسیرید خون است.

كاهنده فشارخون:

مصرف نیم تا 5/2 فنجان چای سبز در روز احتمال بروز پرفشاری خون را تا 64 درصد كاهش می دهد. در حالیكه مصرف بیش از 5/2 فنجان در روز از بروز این بیماری تا 56 درصد می كاهد. بنابراین روزانه مصرف سه الی چهار فنجان چای سبز توصیه می شود.

جلوگیری از دیابت:

معمولا با افزایش سن، قندخون هم كم كم بالا می رود، خصوصا اگر به رژیم غذایی خود توجه كافی نداشته باشیم. وزن به مرور زمان بالا رفته و به دنبال آن احتمال بروز دیابت نوع دو هم افزایش می یابد. مصرف روزانه پنج فنجان چای سبز می تواند از بروز دیابت جلوگیری كند. چای سبز قادر است از عوارض ناشی از دیابت همچون آب مروارید و بیماریهای كلیوی به طرز معجزه آسایی جلوگیری كند. اما چای سبز چطور قادر به كاهش قندخون است؟ به نظر می رسد ‌اصلی ترین مكانیسم، ‌مهار كردن فعالیت آنزیم آمیلاز بزاق و روده (آنزیم مسوول هضم نشاسته) است. با مهار شدن فعالیت این آنزیم، نشاسته با سرعت بسیار آهسته ای می شكند و در نتیجه قندخون با سرعت كمی بالا می رود. مصرف چای به همراه یك وعده غذایی سرشار از كربوهیدرات منجر به كاهش سرعت رها شدن گلوكز و كاهش جذب آن می شود و به این وسیله از ترشح انسولین جلوگیری می كند.

ضد انعقاد:

چای سبز خون را رقیق و از لخته شدن خون جلوگیری می كند. با مصرف گوشت و روغنهای غیراشباع گیاهی مثل روغن ذرت و سویا تركیباتی در بدن ایجاد می شود كه منجر به ایجاد پلاكهای خونی می شود، در حالی كه با مصرف چای سبز می توان از ایجاد لخته های خونی جلوگیری كرد.

چای سبز و جوانی:

چای سبز را به عنوان داروی ضدپیری (Anti - Aging) می شناسند. دلیل اصلی آن وجود میزان قابل توجهی آنتی اکسیدان در چای سبز به ویژه آنتی اکسیدانهای موثر در حفظ شادابی و جوانی است. آنتی اکسیدانها یکی از شاخصترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلولهای بدن اند که باعث به تعویق انداختن شروع روند پیری سلولها هستند.

کاهش وزن و چای سبز:

با نوشیدن چای سبز متابولیسم (سوخت و ساز) چربیهای بدن تسریع می شود و به این ترتیب چربی اضافی در بدن ذخیره نمی شود. پژوهشها نشان می دهد نوشیدن روزانه سه فنجان چای سبز می تواند تا ۷۰ کالری انرژی ناشی از سوخت چربیها ایجاد کند. همچنین چای سبز قادر است جذب روده ای گلوكز و چربی را كاهش دهد و به این وسیله منجر به كاهش وزن در فرد می شود. ثابت شده که افرادی که چای سبز مصرف می كنند دارای وزن پایین تری نسبت به افرادی هستند که چای سبز مصرف نمی كنند. چای سبز مانع از ذخیره گلوکز در سلولهای چربی می شود. به این ترتیب می توان از نوشیدن چای سبز، کنترل میزان مصرف کربوهیدراتها (قندها) و ورزش مداوم به عنوان مثلثی برای حفظ سلامتی و تناسب اندامها نام برد. چاى سبز و عصاره آن باعث افزایش سوخت كالرى و چربیهاى ذخیره شده بدن و در نتیجه باعث كاهش وزن مى شود. تحقیقات پیشین بر روى حیوانات نشان داده كه عصاره چاى سبز باعث افزایش فرآیند «ترموجنسیز» مى شود.

این فرآیند مربوط به تولید گرماى بدن است كه در اثر هضم، جذب و متابولیسم غذاها در بدن ایجاد مى شود. این تحقیقات مشابه این فرآیند را بر روى انسان نیز اثبات كرده است. كافئین چاى سبز همچنین باعث افزایش ۲۸ تا ۷۰ درصدى ترموجنسیز در بدن مى شود. وقتى كه «افیدرین» برگ به چاى سبز همراه با كافئین افزوده مى شود، این خاصیت دو برابر مى شود. در چاى سبز ماده اى به نام EGCG نیز وجود دارد كه تركیب این ماده و كافئین و افیدرین اثر بیشترى بر روى این فرآیند دارد. اما نكته اى كه وجود دارد این است كه مصرف چاى سبز و استفاده از كپسولهاى آن به تنهایی و به سرعت باعث كاهش وزن نمى شود و باید علاوه بر مصرف آن، از رژیم غذایى مناسب و ورزش متناوب و مداوم نیز استفاده كرد تا به نتیجه مطلوب رسید. چای سبز به عنوان فاکتوری که واقعا باعث افزایش سرعت متابولیسم می شود به اثبات رسیده و شما می توانید ۷۰ الی ۸۰ کالری اضافی دریافتی خود را نیز با نوشیدن فقط پنج فنجان چای سبز در روز بسوزانید. پس از یک سال شما قادر خواهید بود که چهار کیلوگرم از وزن خود را فقط با نوشیدن چای سبز از دست بدهید، یعنی اثری مشابه با حدود ۱۵ دقیقه پیاده روی روزانه.

پوست و چای سبز:

آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز سلولهای پوست را در مقابل آسیبها به ویژه رادیکالهای آزاد که یکی از عوامل ایجاد سرطان و افتادگی و آسیب به پوست اند، محافظت می کند. به این ترتیب چای سبز مانع از بروز سرطان، افتادگی و چروک خوردن پوست به ویژه پوست صورت می شود.

چای سبز و ورم مفاصل:

پژوهشگران چای سبز را به عنوان دارویی برای کاهش خطر ابتلا به ورم مفاصل ناشی از روماتیسم معرفی می کنند. این تاثیر با توقف فعالیت آنزیمهای تخریب کننده و تحلیل برنده غضروف مفاصل ایجاد می شود.

چای سبز و استحکام دندانها و استخوانها:

این نوع چای حاوی ماده ای بنام فلورین (flourine) نیز هست. فلورین سبب می شود تا ساختار داخلی دندانها محکم شود و از تضعیف مینا و پوسیدگی دندان جلوگیری بعمل آید. درصد بالای فلوراید چای سبز عمده ترین دلیل تاثیر مثبت آن بر دندان و استخوانها است. به این ترتیب، درصد بالای فلوراید در چای سبز می تواند استخوانها و دندانها را در مقابل آسیب، به ویژه پوسیدگی و پوکی محافظت کند.

آرامبخش و ضد استرس:

این نوشیدنی گیاهی نوعی آرام بخش نیز محسوب می آید. با نوشیدن این چای سیستم عصبی بدن شما مقاومتر شده، آرامش اعصاب و دوری از فشارهای عصبی را برای شما به ارمغان می آورد. از آنجایی که بسیاری از بیماریها ارتباط مستقیم با استرس و سیستم عصبی دارند، نوشیدن این چای را می توان به نوعی داروی تمام عیار بیماریها نام برد.

عملکرد مغز و چای سبز:

چای سبز فعالیت سلولهای مغز به ویژه بخشهای مربوط به حافظه را تقویت و تحریک می کند. از طرفی چای سبز باعث کاهش میزان استیل کولین در سلولهای مغز شده و با این عمل مانع از تخریب سلولهای مغز و بروز بیماری آلزایمر می شود. از طرفی آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز مانع از تخریب سلولهای مغز که عامل اصلی بروز بیماری پارکینسون است، می شود. به عبارتی، آنتی اکسیدانهای چای سبز با به تعویق انداختن قرار گیری سلولهای مغز در فاز پیری و فرسودگی، مانع از ابتلا به پارکینسون می شوند.

آسم و چای سبز:

تئوفیلین موجود در چای سبز در حکم داروی گشادکننده برونش (برونکودیلاتور) است که باعث آرامش و رفع التهاب و حساسیت دستگاه تنفس (بافتهای آسیب دیده) می شود. از این رو نوشیدن چای سبز برای افراد مبتلا به آسم یا افرادی که به دلیل مشاغل ویژه ای که دارند (مثل کارگران کارخانه های سیمان) یا در مناطق خاصی زندگی می کنند (ساکنان مناطق سردسیر)، توصیه می شود.

دیگر فواید:

- چای سبز همچنین قادر است كبد را سمزدایی كرده و از تجمع چربی در كبد جلوگیری كند. چای سبز نقص و كمبود استروژن را در دوران یائسگی جبران كرده و از پوكی استخوان جلوگیری می کند. در نهایت اینكه چای سبز منجر به ایجاد آرامش روح و روان شما می شود و در نتیجه، مصرف عصرانه آن برای رفع خستگی توصیه می شود.

- از فواید دیگر چای سبز می توان به این موارد اشاره کرد: بالا بردن قدرت فکری و تمرکز، پیشگیری از امراضی مثل آلزایمر، درمان التهاب و آماس مفاصل، درمان و پیشگیری از بیماری MS (multiple sclerosis) . جالب است بدانید کاتچین موجود در چای سبز باعث از بین بردن باکتریهای مولد مسمومیت غذایی یا سم تولیدشده توسط این باکتریها شده و بدین ترتیب در مسمومیتهای غذایی هم به عنوان دارویی مفید استفاده می شود.

- ویتامین C موجود در چای سبز با تقویت سیستم ایمنی بدن، بدن را در مقابل بیماریهای مختلف به ویژه بیماریهای فصلی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا در زمستان، اسهال و استفراغ در تابستان و حساسیتهای فصل پاییز مقاوم می کند. در چین باستان برای افرادی که دائما بیمار بودند چای سبز تجویز می کردند.

- نوشیدن چای سبز نه تنها گوش را در برابر عفونت و تورم محافظت می کند بلکه در صورت بروز این مشکل، نمدار کردن پارچه تمیزی با چای سبز و سپس تمیز کردن گوش با آن می تواند تا حدی از تورم و عفونت بکاهد.

- تبخال مشکلی است که عامل ویروسی دارد اما با چای سبز می توان بهبود آن را تسریع کرد؛ به این ترتیب که اگر محل مورد نظر را با چای سبز مرطوب کرده و صبر کنیم تا خشک شود و این عمل را سه بار در روز تکرار کنیم، روند بهبودی و رفع محل زخم تسریع می شود.

- چای سبز بسیاری از عوامل بیماری زا را که بر سلامت دهان و دندان تاثیر منفی دارد از بین می برد. به این ترتیب می توان نوشیدن چای سبز را مکملی برای سلامت دهان و دندان دانست. علاوه بر این، چای سبز با از بین بردن باکتریهای نامناسب محوطه دهان، بوی بد دهان و تنفس بد بو را نیز مرتفع می کند. در چین باستان از چای سبز به عنوان داروی خوشبوکننده دهان پیش از حضور در مراسم رسمی و میهمانیها استفاده می کردند.

- ترکیبی موسوم به "ال تیانین" موجود در چای سبز که نوعی اسید آمینه است خاصیت آرام بخشی داشته و می تواند حالت تنش، افسردگی و استرس و هیجان را از بین ببرد.

- پژوهشگران ژاپنی با بررسی ترکیبات موجود در چای سبز دریافتند ترکیب اپی گالوکاتچین گالات (EGCG) با عملکردی عایق مانند مانع از اتصال ویروس HIV روی سلولهای سیستم ایمنی بدن و ایجاد ضعف در سیستم ایمنی بدن می شوند. به عبارت دیگر نوشیدن چای سبز را می توان به عنوان عامل مکملی برای جلوگیری از ابتلا به ایدز (AIDS) با عایق کردن سلولهای سیستم ایمنی بدن دانست.

- چای سبز از تاثیرات مخرب اشعه ماورا بنفش روی DNA جلوگیری می كند.

نحوه استفاده:

برای هر نفر یک قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، یک لیوان آب داغ با دمای 80 تا 85 درجه به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت هفت تا هشت دقیقه بگذارید سپس آن را بنوشید. یادآوری این نكته ضروری است كه چای سبز مانند چای سیاه لزومی به دم كردن ندارد. چای سیاه و چای سبز هر دو از گیاه واحدی به دست می آیند. تفاوت در این است که برای تهیه چای سبز برگها را بخار داده، گرد (پودر) می کنند و سپس آنرا خشک می کنند ولی برای تهیه چای سیاه ابتدا برگها خشک و سپس تخمیر می شوند و در برخی اوقات مواد و رنگهای شیمیایی به آن اضافه شده و در انتها برشته می شود، یعنی فرآیند بیشتری روی چای صورت می گیرد.

میزان مصرف روزانه:

چای سبز به عنوان جایگزینی مناسب برای چای سیاه و قهوه توصیه می شود. نوشیدن روزانه سه لیوان چای سبز (حاوی سه گرم مواد حل شدنی) یا روزانه 300 تا 400 میلی گرم عصاره استاندارد چای سبز (عصاره ها باید حاوی 80 درصد پلی فنلها و 55 درصد اپی گالوکزچین) مفید است. انواع فرآورده های کپسولی و مایع چای سبز نیز قابل دسترسی اند.

روش نگهداری:

برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.

ترکیب شیمیایی برگ چای:

مواد متشکله برگ چای عبارتند از مواد سلولزی، مواد صمغی، دکسترین، پکتین، مواد چربی، مواد مومی، نشاسته، قند، اسید گالیک، اسید اگزالیک، کورستین، مواد پروتیینی، الیاف (فیبر)، مواد معدنی، تانن، کافئین یا تئین، ترکیبات معطر و دیاستاز. بررسیهای آماری نشان می دهد در حدود 80 درصد مردم ژاپن چای سبز می نوشند به طوری كه بیش از نیمی از آنها روزانه سه فنجان یا بیشتر از آن مصرف می كنند. نتایج یك بررسی جدید در ژاپن نشان می دهد كه اگر به طور مرتب چای سبز بنوشید، احتمال مرگ ناشی از بیماریهای قلبی- عروقی 25 درصد كاهش‌ پیدا می كند. پژوهشگران همچنین از این مطالعات دریافتند فواید چای سبز ظاهرا برای زنان بیشتر است. زنانی كه روزانه پنج فنجان یا بیشتر چای سبز می نوشیدند در مقایسه با كسانی كه یك فنجان یا كمتر مصرف می كردند 31 درصد كمتر با خطر مرگ در اثر بیماری قلبی روبرو بودند. در نهایت اینکه به دلیل خواص فراوان چای سبز اکنون آن را در بسیاری از کشورهای جهان نه به عنوان یک نوشیدنی که به عنوان یک داروی گیاهی می شناسند و نوشیدن روزانه آن را توصیه می کنند./


+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم دی 1389ساعت 23:17  توسط سید عطار | 
خانواده:

(Labiataelamiaceae )      ( آویشن شیرازی Zataria multiflora )
 
مشخصات:
 شبه درختچه‌ای همیشه سبز و کوتاه با ریشه محکم و ساقه‌ای کاملاً منشعب، برگها بدون دمبرگ و متنوع می‌باشند. برگهای جوان کرک دارند. گلهای صورتی درون سنبله‌هایی در نوک شاخه‌ها تجمع می‌یابند.
 میوه آن شامل 4 فندقه صاف و تیره رنگ بوده که در انتهای گل باقی می‌ماند.  گیاه رایحه معطر دارد لذا مورد توجه زنبور عسل است و عسل تولید شده از آویشن خواص اصلی آن را دارا می‌باشد. زمان جمع آوری گیاه فصل بهار و تابستان می‌باشد.
 
قسمتهای مورد استفاده:
 کل گیاه
پراکندگی:
بومی‌مناطق مدیترانه‌ای می‌باشد.
در ایران نوع شیرازی آن کاربرد بیشتری دارد.
ترکیبات شیمیایی:
 اسانس حاوی تیمول، کارواکرول، بورنیول، تانن، بیتر و ساپونینها.
 اثر تیمول از بقیه بارزتراست.
خواص:
* رقیق کردن خلط مجاری تنفسی: پس از مصرف خوراکی از ریه متصاعد می‌شود و به غلظت موثر میرسد. 
* افزایش ترشحات وسرعت تخلیه آن از مجاری تنفسی
* گشاد‌کننده مجاری تنفسی و کاهش سرفه
* اثرات ضد باکتریایی
* ضد اسپاسم مجاری گوارشی
 
موارد مصرف:
1- پیشگیری
 * در عفونتهای تنفسی منجر به افزایش ترشحات و تخلیه سریعتر آنها شده و  با کاهش شدت سرفه‌ها از التهاب مجاری تنفسی جلوگیری می‌کند. 
 * در بیماران با روده تحریک پذیر IBS  منجر به کاهش علایم گوارشی می‌گردد. 
 * منجر به کاهش تجمع باکتریها در دهان میگردد. 
 
2-درمان

 * کاهش سرفه‌های خشک و شدید در برونشیت وسیاه‌سرفه{(کمکی)(خوراکی. بخور و موضعی)}
 * افزایش رقت خلط در آسم و آمفیزم  COPD  {(کمکی)(خوراکی. بخور وموضعی)}
 * کاهش علایم گوارشی در بیماری روده تحریک پذیر IBS {(کمکی)(خوراکی وموضعی)}
 * درمان کرم انکیلوستوم{(کمکی)(خوراکی)}

تداخلات دارویی:
  تداخل دارویی واضحی گزارش نشده است. 

مصرف در دوران بارداری:
بعلت اثرات سقط آوری مصرف آن باید با احتیاط و در مقادیر کم و کوتاه مدت از فرآورده‌های غیر تغلیظ شده‌باشد.

مصرف در دوران شیردهی:
از فرآورده‌های غیر تغلیظ شده با احتیاط و کوتاه مدت مصرف گردد. 
+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم دی 1389ساعت 23:13  توسط سید عطار | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
عطاری دارالشفا تبریز زیرنظرکارشناس برجسته گیاه درمانی جهت درمان انواع بیماریها ومشاوره با بیش از بیست ودوسال تجربه درخدمت هم وطنان و هم شهریان عزیز و ارجمند میباشد. باستفاده از داروهای گیاهی وگیاهان دارویی سمومات داروهای شیمیایی که در کبد وکلیه ها انباشته شده خارج کرده و سلامتی و طول عمر خودرا تضمین کنیدو داردهای گیاهی مورد نیاز شما با هماهنگی قبلی توسط پست ارسال میگردد.آدرس تبریز خیابان دامپزشکی -18 متری شهید رجایی-روبروی کوی شهید فرمانی.تلفن 04114401006-09144080386-09354462396

نوشته های پیشین
93/07/05 - 93/07/21
93/07/08 - 93/07/14
93/06/22 - 93/06/31
93/02/22 - 93/02/31
93/01/01 - 93/01/07
92/12/01 - 92/12/07
92/10/22 - 92/10/30
92/08/08 - 92/08/14
92/07/08 - 92/07/14
92/06/05 - 92/06/21
92/05/05 - 92/05/21
92/03/08 - 92/03/14
92/01/22 - 92/01/31
91/12/22 - 91/12/30
91/12/05 - 91/12/21
91/11/22 - 91/11/30
91/11/05 - 91/11/21
91/11/01 - 91/11/07
91/10/22 - 91/10/30
91/10/08 - 91/10/14
91/09/22 - 91/09/30
91/09/01 - 91/09/07
91/08/22 - 91/08/30
91/08/08 - 91/08/14
91/08/01 - 91/08/07
91/07/22 - 91/07/30
91/07/05 - 91/07/21
91/07/08 - 91/07/14
91/07/01 - 91/07/07
91/06/22 - 91/06/31
91/06/05 - 91/06/21
91/06/08 - 91/06/14
91/06/01 - 91/06/07
91/05/22 - 91/05/31
91/05/08 - 91/05/14
91/04/22 - 91/04/31
آرشيو
پیوندها
عطار باشی (لغت نامه دهخدا)
تقویت موهای مردانه
سی و یک اسفند
عطار باشی
نسخه عطار باشی
نسخه عطارباشی
غریبه آشنا(یاسمین)
عارفانه عاشقانه شاعرانه
برگ سبزی از هستی یک دختر 16 ساله
سایت شخصی علیرضا تاجریان
زبان شیرین ترکی
زن و زنانه گی
اسپرت
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM